Wermikulit, (Mg, Fe, Al)3(Al, Si)4O10(OH)2·4H2O, – minerał ilasty, który zwiększa swoją objętość pod wpływem podgrzewania. Powstaje podczas wietrzenia lub zmian hydrotermalnych biotytu lub flogopitu. Znaczne złoża wermikulitu znajdują się w Australii, Nowej Zelandii, Rosji, Indiach, Brazylii, Chile, Egipcie, Kanadzie, Japonii, Ugandzie oraz Madagaskarze.

Charakterystyka

Właściwości

W czasie obróbki w wysokiej temperaturze wermikulit jest w stanie zwiększyć swoją objętość 20-krotnie, stając się wermikulitem ekspandowanym. Jest chemicznie obojętny oraz stabilny biologicznie.

Wermikulit jest minerałem niepalnym. Posiada dużą pojemność sorpcyjną kationów oraz właściwości buforowe.

Zastosowanie

Wykazuje wysokie właściwości magazynowania wilgoci, dzięki czemu jest chętnie wykorzystywany w ogrodnictwie. Dodawany jest do podłoży szczepionych biopreparatami mikoryzowymi.

Wermikulit stosowany jest również w budownictwie jako dodatek do cegieł, bloków i płyt oraz wypełniacz do betonów izolacyjnych.

Przypisy

  1. ↑ Vermiculite mineral information and data.. mindat.org. [dostęp 2010-09-05].
  2. 1 2 Wermikulit. Jego własności, występowanie i zastosowanie, [w:] Andrzej Kubicz, Przegląd Geologiczny, 1960.
  3. 1 2 Ogarnij Ogród, Wermikulit – właściwości i zastosowanie – Ogarnij Ogród [online], 27 września 2022 [dostęp 2022-10-06] (pol.).
  4. 1 2 Paweł Tylek, Łukasz Mateusiak, Mariusz Kormanek, Właściwości fizyczne komponentów do produkcji podłoży szkółkarskich, Zakopane, 26 września 2012.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.