Wergił Dimow
Вергил Димов
Pełne imię i nazwisko

Wergił Dimow Wergiłow

Data i miejsce urodzenia

7 listopada 1901
Swetlen

Data śmierci

1 grudnia 1979

Minister spraw wewnętrznych
Okres

od 2 września 1944
do 9 września 1944

Poprzednik

Aleksandyr Staniszew

Następca

Anton Jugow

minister robót publicznych i komunikacji
Okres

od 4 stycznia 1926
do 15 maja 1930

Poprzednik

Georgi Jordanow

Następca

Nikoła Jotow

Wergił Dimow Wergiłow (bułg. Вергил Димов Вергилов, ur. 7 listopada 1901 we wsi Swetlen w Obwodzie Tyrgowiszte, zm. 1 grudnia 1979 w Sofii) – bułgarski prawnik i polityk, minister robót publicznych i komunikacji (1926-1930), minister spraw wewnętrznych Bułgarii w roku 1944.

Życiorys

Urodził się w rodzinie bułgarskich uchodźców z Tracji Zachodniej. Uczył się w liceum w Szumenie, skąd został wydalony i kontynuował naukę w Popowie. Studiował prawo na uniwersytecie sofijskim. Od 1920 członek Bułgarskiego Ludowego Związku Chłopskiego (BZNS), był sekretarzem partyjnej młodzieżówki i redaktorem pisma Младежко земеделско знаме. Po upadku rządu A. Stambolijskiego w 1923 był zmuszony uciekać z kraju. W 1924 dotarł do Królestwa SHS, a następnie do Pragi, gdzie skończył Wyższą Szkołę Spółdzielczą. Po amnestii w 1926 powrócił do kraju, a w 1929 dokończył studia na uniwersytecie sofijskim. W tym czasie podjął działalność w Bułgarskim Ludowym Związku Chłopskim „Wrabcza 1”, obejmując funkcję sekretarza. W 1932 został wybrany deputowanym do Zgromadzenia Narodowego 23 kadencji. W tym samym roku objął stanowisko ministra robót publicznych i komunikacji w rządzie Nikoły Muszanowa. W 1932 został usunięty z grupy parlamentarnej Bułgarskiego Ludowego Związku Chłopskiego. Pracował jako adwokat w Sofii.

W 1944 był przeciwnikiem komunistycznego Frontu Ojczyźnianego. 2 września 1944 objął stanowisko ministra spraw wewnętrznych, a także poczt i telegrafów w rządzie Konstantina Murawiewa, który działał przez tydzień. Po przejęciu władzy przez komunistów aresztowany i skazany przez Trybunał Ludowy na karę dożywotniego pozbawienia wolności. Opuścił więzienie w 1955 i w latach 50. działał w prokomunistycznym BZNS.

W 1996 wyrok Trybunału Ludowego skazujący Murawiewa został symbolicznie unieważniony przez Sąd Najwyższy.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 160–161. ISBN 978-954-430-603-8.

Bibliografia

  • Taszo Taszew: Министрите на България 1879-1999. Sofia: АИ „Проф. Марин Дринов”/Изд. на МО, 1999, s. 160–161. ISBN 978-954-430-603-8.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.