Wereszyn (ukr. Верешин) – wieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie hrubieszowskim, w gminie Mircze. Leży przy drodze wojewódzkiej nr 844.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zamojskiego.

Wieś jest sołectwem w gminie Mircze. Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyła 130 mieszkańców i była dwudziestą co do wielkości miejscowością gminy.

Historia

Zofia z Zamiechowa własnym kosztem zbudowała tutaj kościół.

Według spisu z 1921 we wsi było 102 chaty i 577 mieszkańców (265 mężczyzn i 312 kobiet). Spośród nich 419 zapisano jako Polaków, 119 jako Rusinów (Ukraińców) i 39 jako Żydów. Wśród nich było 24 rzymskich katolików, 413 prawosławnych, 1 osoba zadeklarowała przynależność do innej wspólnoty chrześcijańskiej, zaś 39 było wyznawcami judaizmu. W międzywojennej Polsce wieś należała do gminy Kryłów powiatu hrubieszowskiego.

W miejscowości znajdowała się prawosławna cerkiew pod wezwaniem Podwyższenia Krzyża Pańskiego, zburzona w ramach akcji polonizacyjno-rewindykacyjnej (1938). Przetrwał natomiast prawosławny cmentarz, obok którego położona była świątynia.

12 lutego 1944 oddział BCh pod dowództwem Stanisława Basaja "Rysia" zaatakował wieś w momencie, gdy odbywało się tam wesele ukraińskiego policjanta na służbie niemieckiej. W historiografii ukraińskiej wydarzenie to jest określane jako "rozstrzelane wesele". Zginęło wówczas 12 ukraińskich cywili (w tym 4 kobiety) і pan młody; według Mariusza Zajączkowskiego ofiar było od siedmiu do dwudziestu, z czego co najmniej czterej zabici służyli w Ukraińskiej Policji Pomocniczej. 21 marca tego samego roku polski oddział zabił w Wereszynie 35 Ukraińców, a w maju tego samego roku kolejne kilka osób tej narodowości.

Przypisy