Wemale (lud)

Wemale
Populacja	40 tys.
Miejsce zamieszkania	Indonezja (wyspa Seram)
Język	wemale, malajski amboński, indonezyjski
Religia	chrześcijaństwo
Grupa	ludy austronezyjskie, Molukańczycy, Indonezyjczycy
Pokrewne	Alune

Wemale – grupa etniczna zamieszkująca zachodnią część wyspy Seram, w archipelagu Moluków we wschodniej Indonezji. Ich populacja wynosi 40 tys. osób.

Posługują się własnym językiem wemale z wielkiej rodziny austronezyjskiej, współistniejącym z malajskim ambońskim i indonezyjskim. Wyznają chrześcijaństwo, przy czym w folklorze utrzymują ślady dawnej mitologii. Bywają podkładani pod pojęcie Alifuru.

Przez długi czas opierali się wpływom zewnętrznym. Na pocz. XX w. zostali podporządkowani holenderskiej administracji kolonialnej i zaczęli przejmować kulturę ambońską. Ich rodzimy język jest wypierany przez malajski amboński.

Do głównych zajęć ludu należą: ręczne rolnictwo tropikalne (uprawa roślin korzeniowych i bulwiastych, roślin strączkowowych, bananów), łowiectwo. Na obszarach nisko położonych zajmują się produkcją sago. Hoduje się świnie, psy i drób; polują na dziki, jelenie, torbacze i węże.

Przypisy

1 2 3 4 5 6 7 8 Michaił Anatoljewicz Czlenow: Wiemale. W: Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.): Narody i rieligii mira: encykłopiedija. Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 122. ISBN 978-5-85270-155-8. OCLC 40821169. (ros.).
1 2 M. PaulM.P. Lewis M. PaulM.P., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Wemale, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-04-02] (ang.).
↑ Erniati, Yohanis Sanjoko. Deskripsi Pola Suku Kata Bahasa Wemale. „Jurnal Lingko: Jurnal Kebahasaan dan Kesastraan”. 2 (1), s. 37–50, 2020. DOI: 10.26499/jl.v2i1.48. ISSN 2686-2719. [dostęp 2023-08-02]. (indonez.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[Narody-1] 1 2 3 4 5 6 7 8 Michaił Anatoljewicz Czlenow: Wiemale. W: Walerij Aleksandrowicz Tiszkow (red.): Narody i rieligii mira: encykłopiedija. Moskwa: Bolszaja rossijskaja encykłopiedija, 1998, s. 122. ISBN 978-5-85270-155-8. OCLC 40821169. (ros.).

[Ethnologue-2] 1 2 M. PaulM.P. Lewis M. PaulM.P., Gary F.G.F. Simons Gary F.G.F., Charles D.Ch.D. Fennig Charles D.Ch.D. (red.), Wemale, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 19, Dallas: SIL International, 2016 [zarchiwizowane z adresu 2016-04-02] (ang.).

[bahasa-3] Erniati, Yohanis Sanjoko. Deskripsi Pola Suku Kata Bahasa Wemale. „Jurnal Lingko: Jurnal Kebahasaan dan Kesastraan”. 2 (1), s. 37–50, 2020. DOI: 10.26499/jl.v2i1.48. ISSN 2686-2719. [dostęp 2023-08-02]. (indonez.).