Wciornastek mieczykowiec (Thrips simplex) – gatunek wciornastka z podrzędu pokładełkowych, rodziny wciornastkowatych i podrodziny Thripinae. Jego przedstawiciele żerują głównie na roślinach z rodziny kosaćcowatych.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został przez Guya D. Morisona w 1952 roku jako Physothrips simplex na bazie pięciu samic z Australii Południowej. W 1931 roku Moulton i Steinweden opisali, na podstawie osobników odłowionych w Ontario, gatunek Taeniothrips gladioli, który został zsynonimizowany przez Steela w 1935 roku i przeniesiony do rodzaju Thrips w 1969 roku przez Bhattiego.

Opis

Osobniki dorosłe tuż po wylince są mlecznobiałe, a w pełni wybarwione przybierają kolor brązowy. Obie płcie są w pełni uskrzydlone. Samice mają około 1,65 mm długości i są nieco większe od samców. Czułki ośmioczłonowe, ciemnobrązowe z wyjątkiem trzeciego segmentu, który jest jasnobrązowy. Na głowie obecne szczeciny oczne tylko drugiej i trzeciej pary, przy czym trzeciej małe, wyrastające z przedniego brzegu trójkąta ocznego. Na ciemnych skrzydłach przednich obecna jest jasna, poprzeczna przepaska przy nasadzie. Część dystalna pierwszej żyłki skrzydeł przednich opatrzona jest siedmioma szczecinami. Druga żyłka z około 14 szczecinami. Tylna krawędź przedplecza wyposażona jest w jedną parę szczecin brzeżnych i dwie pary długich szczecin tylnokątowych. Zaplecze pośrodku siateczkowane. Krawędź ósmego tergitu odwłoka z całkowitym, nieco nieregularnym grzebieniem mikrotrichiów. Samiec osiąga długość ciała około 1,4 mm i jest podobny do samicy. Cechują go duże, poprzeczne, jasne pola gruczołowe obecne na sternitach od trzeciego do ósmego i brak grzebienia na ósmym tergicie.

Jaja są fasolkowate w obrysie, gładkie, białe. Występują dwa stadia larwalne, ubarwione jasnożółto. Na odwłoku larw występuje po dziewięć rzędów wzgórków na każdy segment, a segment dziewiąty ma na krawędzi tylnej pierścień 22 ostrych ząbków, widoczny od góry. Pierwsze stadium poczwarkowe ma krótkie poduszki skrzydłowe i czułki wyciągnięte ku przodowi. W stadium poczwarkowym drugim poduszki są znacznie dłuższe, a czułki położone na ciele, ku tyłowi.

Biologia

Roślinami żywicielskimi tego wciornastka są kosaćcowate, głównie mieczyk ogrodowy, ale też kosaćce, tritonie, tygrysówki czy Neomarica sp.. Rozmnaża się też na trytomach. Podawany ponadto z goździka ogrodowego, frezji, anturium Andreego, zwartnic, Philodendron selloum, Clitoria sp., Rhododendron indicum, nagietków oraz Eleusine indica.

Rozprzestrzenienie

Pochodzi z Afryki. Znany ze wszystkich krain zoogeograficznych. W Europie po raz pierwszy odnotowany we Francji w 1946 roku, a w Polsce w 1989 roku.

Przypisy