Warszawska Piekarnia Mechaniczna
nr rej. A-1598 z 31.07.2020

Oficyna mieszkalna i budynek piekarni od strony ul. Stolarskiej
Państwo

 Polska

Województwo

 mazowieckie

Miejscowość

Warszawa

Adres

ul. Stolarska 2/4

Architekt

nieznany

Ukończenie budowy

1900 lub 1908

Położenie na mapie Warszawy
Położenie na mapie Polski
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
52°15′57,697″N 21°02′23,852″E/52,266027 21,039959

Warszawska Piekarnia Mechaniczna − zabytkowy zespół dawnej piekarni znajdujący się przy ul. Stolarskiej 2/4 w Warszawie.

Opis

Ceglany budynek piekarni z dwoma kominami oraz przylegająca do niego dwupiętrowa oficyna mieszkalna powstały w 1900 lub 1908 (ostatnia cyfra w dacie budowy umieszczona na bocznej ścianie oficyny zachowała się w stanie szczątkowym) między ulicami Stolarską, Letnią i Szwedzką. Jednokondygnacyjny budynek piekarni został wzniesiony na planie zbliżonym do litery „U“, z niewielkim dziedzińcem. Jego elewacje miały typową dla architektury przemysłowej tamtego okresu bardzo skromną dekorację w cegle (m.in. lizeny i ozdobne gzymsy). Oficyna również uzyskała skromny detal architektoniczny elewacji z dekoracyjnymi balustradami balkonowymi.

Do lat 20. XX w. dochodziło do częstych zmian właścicieli nieruchomości. W 1925 budynek piekarni i oficyna stały się własnością Marcelego i Marii Wiechowiczów oraz Stanisława i Zofii Morawskich. Nowi właściciele byli mistrzami piekarskimi związanymi ze stołecznym Cechem Piekarzy, angażowali się także w działalność społeczną. W wyborach w 1930 Marceli Wiechowicz został wybrany do Senatu III kadencji (1930−1935). Przedsiębiorstwo prowadziło działalność pod firmą III Warszawska Piekarnia Mechaniczna'. Zaopatrywało w pieczywo głównie sklepy na Pradze, a także wojsko.

Zespół przetrwał bez większych zniszczeń II wojnę światową. Po 1945 piekarnia przeszła na własność Skarbu Państwa. Po 1977 rozebrano zabudowę posesji nr 6, odsłaniając ścianę szczytową oficyny mieszkalnej.

Piekarnia została zamknięta w 2010. W budynku zachowało się wyposażenie, w tym piec do wypieku chleba i urządzenia miernicze.

Piekarnia i oficyna zostały ujęte w opublikowanym w 2012 wykazie warszawskiej gminnej ewidencji zabytków (odpowiednio pod numerami PPN07206 i PPN07398). W 2020 zespół został wpisany do rejestru zabytków.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Zestawienie zabytków nieruchomych. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków – stan na 30 czerwca 2021 r. Woj. mazowieckie (Warszawa). [w:] Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 16−17. [dostęp 2021-10-02].
  2. ↑ Maciej Czeredys, Ewa Zajkowska: Ilustrowany atlas architektury Pragi. Warszawa: Centrum Architektury, 2020, s. 46. ISBN 978-83-957-282-4-2.
  3. 1 2 3 Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 162. ISBN 978-83-931723-5-1.
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Warszawska Piekarnia Mechaniczna przy ul. Stolarskiej 2/4 w Warszawie została wpisana do rejestru zabytków. [w:] Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków [on-line]. mwkz.pl, 26 sierpnia 2020. [dostęp 2021-10-04].
  5. ↑ Michał Pilich: Ulice Nowej Pragi. Warszawa: Veda, 2003, s. 151. ISBN 978-83-61932-08-6.
  6. 1 2 Michał Krasucki: Warszawskie dziedzictwo postindustrialne. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2011, s. 163. ISBN 978-83-931723-5-1.
  7. ↑ Marceli Stefan Wiechowicz. [w:] Kancelaria Senatu [on-line]. [dostęp 2021-10-05].
  8. ↑ Jerzy S. Majewski: Piekarnia na Nowej Pradze. Jak piekarz został senatorem. warszawa.wyborcza.pl, 26 listopada 2010. [dostęp 2021-10-04].
  9. ↑ Dorota Mycielska, Jarosław Maciej Zawadzki: Senatorowie zamordowani, zaginieni, zmarli w latach II wojny światowej. Warszawa: Kancelaria Senatu, 2009, s. 169. ISBN 978-83-60995-30-3.
  10. ↑ Zarządzenie nr 2998/2012 Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 24-07-2012 w sprawie założenia ewidencji zabytków Miasta Stołecznego Warszawy [online].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.