Walenty Andrychiewicz
Walenty Cyprian Wincenty

Andrychewicz
Data i miejsce urodzenia

11 lutego 1787
Warszawa

Data i miejsce śmierci

22 września 1849
Warszawa

Ojciec

Franciszek Andrychewicz

Matka

Karolina Sowińska

Żona

Balbina Osiecka

Rodzeństwo

Wincenty Andrychiewicz

Odznaczenia

Walenty Cyprian Wincenty Andrychiewicz v. Andrychewicz herbu Róża Czerwona (ur. 11 lutego 1787 w Warszawie, zm. 22 września 1849 tamże) – polski wojskowy ormiańskiego pochodzenia, pułkownik, generał brygady, generał powstania listopadowego oraz kawaler Orderu św. Anny II kl. z koroną cesarską, Krzyża Wojskowego Kawalerskiego Virtuti Militari i Znaku Nieskazitelnej Służby za lat 20.

Życiorys

Był synem Franciszka Andrychiewicza, sekretarza komisji skarbu i działacza powstania z 1794 roku i Karoliny Sowińskiej, siostry gen. Józefa Sowińskiego. Brat Wincentego Andrychiewicza.

Służbę wojskową zaczynał w 1802 r. w armii pruskiej i uczestniczył w kampanii antynapoleońskiej 1805 r. Pod Jeną dostał się do niewoli. Po uwolnieniu, w roku 1807 wstąpił do armii Księstwa Warszawskiego. W kampaniach roku 1807, 1809 oraz lat 1812-1813 walczył pod Wrzonowem, Sandomierzem, Raszynem. Od 1813 r. służył w Modlinie, a po kapitulacji dostał się do niewoli.

W 1815 r. wstąpił do armii Królestwa Polskiego. Służył w 6. ppl (pułk piechoty liniowej) oraz 3. ppl im. Jego Książęcej Wysokości Konstantego Nikołajewicza, którego następnie został dowódcą (Pułkownikiem). Głównodowodzący armią czynną nie uważa ich za niebezpiecznych, pozostawił ich w Warszawie i jego zarządzenie zostało zatwierdzone przez Jego Wysokość 20 listopada 1831 roku.

W powstaniu listopadowym 1831 r. początkowo był dowódcą 1 Brygady 2 Dywizji Piechoty później 2 Brygady 3 Dywizji Piechoty. Na generała brygady awansował 9.03.1831 r.

Od 11 do 28 września 1831 r. był dowódcą 1 Dywizji Piechoty. Brał czynny udział w bitwach pod Grochowem, Dobrem. Wziął także udział w operacji pod Liwcem.

Przez pewien czas był gubernatorem przedmieścia praskiego. W czasie szturmu armii Paskiewicza na Warszawę bronił Mokotowa i Królikarni. Był jednym z dzielniejszych generałów powstania listopadowego. Po upadku powstania powrócił do Modlina. Skorzystał z amnestii i przeniósł się do Warszawy, gdzie zmarł w 1849 r.

Był wolnomularzem.

Pochowany został w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (rząd 97-5).

Odznaczenia

Przypisy

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.