Wacław Kęsicki
Starszy sierżant
Data i miejsce urodzenia

6 września 1895
Wojciechowo pow. Wągrowiec

Data i miejsce śmierci

21 października 1939
Leszno

Przebieg służby
Jednostki

55 pułk piechoty

Stanowiska

kierownik kancelarii

Główne wojny i bitwy

Powstanie wielkopolskie, Wojna polsko-bolszewicka

Odznaczenia

Wacław Kęsicki (ur. 6 września 1895 w Wojciechowie powiat Wągrowiec, zm. 21 października 1939 w Lesznie), kawaler Krzyża Walecznych – powstaniec wielkopolski, starszy sierżant Wojska Polskiego, kupiec.

Życiorys

Był synem Michała i Apolonii z d. Jóźwiak. Żonaty z Bronisławą z d. Szperlińską. Wziął czynny udział w powstaniu wielkopolskim jako ochotnik z bronią w ręku w okresie od 7 stycznia do 20 lutego 1919. 7 stycznia 1919 wstąpił ochotniczo w szeregi powstańcze kompanii wągrowieckiej i brał udział w walkach z Niemcami na odcinku powiatu wągrowieckiego jak i na odcinku Leszczyńskiego pod Osieczną i Nowąwsią, pod dowództwem por. Talarczyka. Po zakończeniu powstania wcielony został do 6 pułku strzelców wielkopolskich.

Jako żołnierz Wojska Polskiego uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej. W 1921 odznaczony Krzyżem Walecznych. W latach 1921–1925 kierownik kancelarii w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Kościan w randze starszego sierżanta, następnie od 1926–1927 pracował w kancelarii 55 pułku piechoty w Lesznie, gdzie dosłużył emerytury. Był prezesem koła 1 pułku strzelców wielkopolskich i sekretarzem Koła Powstańców i Wojaków w Lesznie. 28 marca 1938 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.

Przed wybuchem II wojny światowej Wacław Kęsicki został wytypowany jako jeden ze „szczególnie niebezpiecznych dla Rzeszy” (niem. Sonderfahndungsbuch Polen) przez V kolumnę miejscowych Niemców. Według odpisu niemieckiego wykazu wydanych kar śmierci Wacław Kęsicki w rubryce zawierającej informacje obciążające wpisane ma: Sekretarz Związku Powstańców.

Internowany z grupą zakładników, a następnie rozstrzelany podczas publicznej egzekucji przeprowadzonej w ramach Operacji Tannenberg pod murem więzienia w Lesznie.

Pochowany w nieoznakowanej zbiorowej mogile, poza murem cmentarnym na alei do Borowej Karczmy. W każdą rocznicę egzekucji, pod tablicą (odsłoniętą 21.X.1945) upamiętniającą to wydarzenie odbywa się uroczysty Apel Poległych. 21.X.1986 roku odsłonięto też tablicę z nazwiskami ofiar mordu na zbiorowej mogile.

26 stycznia 1959 został pośmiertnie odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Akt zgonu: USC Leszno nr 86 1940
  2. ↑ Biogramy ofiar egzekucji (21.X.1939). [dostęp 2007-09-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-15)].
  3. 1 2 3 4 Lista odznaczonych Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Wielkopolskie Towarzystwo Genealogiczne „Gniazdo”. [dostęp 2023-12-10]..
  4. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-12-10].
  5. ↑ Trzy dni terroru. Pierwsze planowe masowe egzekucje w Wielkopolsce.. [dostęp 2007-09-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-09-26)].
  6. ↑ Jerzy Zielonka: Egzekucja 21 października 1939 r[oku]. Kościan: Leszno: "Aga" : na zlec. ZML, 1994, s. 23. ISBN 83-82570-91-4.
  7. ↑ Archiwum Głównej Komisji BZH w Polsce sygn.Bd 349 /
  8. ↑ Zbiorowa zbrodnia pod murem więzienia. [dostęp 2011-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-10)].
  9. ↑ Archiwum Głównej Komisji BZH w Polsce sygn.489 z/
  10. ↑ Tablica na murze więzienia. [dostęp 2012-01-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-19)].

Bibliografia

  • Jerzy Zielonka: Egzekucja 21 października 1939 r[oku]. Kościan: Leszno: "Aga" : na zlec. ZML, 1994. ISBN 83-82570-91-4.
  • Kalendarium miasta Leszna. Leszno: Urząd Miasta, 1996. ISBN 83-906806-3-7.
  • K. Radziwończyk, Akcja Tannenberg grup operacyjnych Sipo i SD w Polsce. Jesień 1939, Przegląd Zachodni 1966, nr 5, s. 103
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.