Wacław Drojowski (ur. 24 września 1886 w Zgierzu, zm. 14 sierpnia 1920 pod Dubienką) – żołnierz armii rosyjskiej, Legionów Polskich, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Wacław Drojowski (Drojewski) urodził się w rodzinie Franciszka i Rozalii z Kozłowskich. Absolwent gimnazjum w Petersburgu, Uniwersytetu Moskiewskiego i szkoły wojskowej w Moskwie. W latach 1911- 1912 służył w armii rosyjskiej, gdzie uzyskał stopień chorążego.
W lipcu 1914 nie stawił się na wezwanie do armii rosyjskiej, a wstąpił do I Brygady Legionów Polskich. Początkowo służył w V batalionie, potem w 5 pułku piechoty i w końcu w 6 pułku piechoty Legionów Polskich. W 1915 został ranny w bitwie pod Wielkim Miedwieżem. Za bohaterstwo, męstwo, odwagę i poświęcenie w czasie walk o Polską Górę odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari.
Po kryzysie przysięgowym internowany w Forcie Beniaminów. W kwietniu 1918 wstąpił do Polskiej Organizacji Wojskowej. Pracował w Komisji Wojskowej Departamentu Naukowego. W listopadzie 1918 mianowany podporucznikiem i przydzielony do Oddziału VII Sztabu Generalnego. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. W tym samym miesiącu zgłosił się do służby frontowej i wyznaczony został na stanowisko dowódcy 207 kresowego pułku piechoty.
Poległ, broniąc przeprawy przez Bug. Pochowany został w Dubience. W październiku 1920 ciało ciało zostało ekshumowane i złożone na cmentarzu ewangelicko–reformowanym w Warszawie.
Ordery i odznaczenia
Przypisy
- ↑ Lista strat 1934 ↓, s. 154, tu 13 sierpnia.
- 1 2 Skarbek 1929 ↓, s. 39.
- 1 2 3 4 5 6 Polak (red.) 1993 ↓, s. 48.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 27 z 21 lipca 1920 roku, s. 599.
- ↑ Lista strat 1934 ↓, s. 154, tu 208 pp.
Bibliografia
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
- Lista strat Wojska Polskiego. Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1934.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Edward Skarbek: Zarys historji wojennej 6-go pułku piechoty Legionów. Warszawa: Wojskowe Biuro Historyczne, 1929, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.