Wacław Dahlen
Вацлав Цирил Феликсович Дален
pułkownik dyplomowany łączności
Data i miejsce urodzenia

28 marca 1885
Wólka Mławska

Data i miejsce śmierci

7 maja 1971
Ołtarzew

Przebieg służby
Lata służby

od 1908

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Wojsko Polskie

Jednostki

Centrum Wyszkolenia Łączności

Stanowiska

komendant centrum wyszkolenia

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Wacław Cyryl Dahlen (ur. 28 marca 1885 w Wólce Mławskiej, zm. 7 maja 1971 w Ołtarzewie) – pułkownik dyplomowany łączności Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 28 marca 1885 w Wólce Mławskiej, w ówczesnym powiecie mławskim guberni płockiej, w rodzinie Feliksa (1845–1926), podporucznika weterana powstania styczniowego. Miał siostrę – żonę profesora prawa Jerzego Fiedorowicza (1888–1944).

W 1906 ukończył ośmioklasowe III Gimnazjum w Warszawie, następnie wstąpił do Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty w Wilnie. Szkołę ukończył z wyróżnieniem w 1909 i rozpoczął, jako wybitny absolwent, służbę w armii rosyjskiej. W 1911 wziął udział w kursach dla oficerów łączności.

Z chwilą wybuchu I wojny światowej został przydzielony do XX Korpusu na stanowisko naczelnika służby łączności, a następnie szefa łączności 29 Samodzielnej Brygady. 8 lutego 1915, w trakcie odwrotu XX Korpusu z Prus Wschodnich dostał się do niewoli niemieckiej. W obozie jenieckim Elwangen przebywał do 1918. W czasie służby awansował na kolejne stopnie: podporucznika (6 sierpnia 1909 ze starszeństwem z 15 czerwca 1908), porucznika (25 października 1912 ze starszeństwem z 15 czerwca 1912) i sztabskapitana (1915).

16 kwietnia 1919, po powrocie do kraju, wstąpił w szeregi Wojska Polskiego i został wyznaczony na stanowisko szefa łączności twierdzy Grodno. W czasie wojny z bolszewikami był szefem łączności Grupy gen. Mokrzeckiego, a później 5 Armii.

Po zakończeniu działań wojennych służbę pełnił w Departamencie II Wojsk Technicznych MSWojsk. w Warszawie, a jego oddziałem macierzystym był I Baon Zapasowy Telegraficzny. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 1. lokatą w korpusie oficerów łączności. W latach 1922–1923 był słuchaczem Kursu Doszkolenia Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Z dniem 15 października 1923, po ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu naukowego oficera Sztabu Generalnego, otrzymał przydział do Wyższej Szkole Wojennej na stanowisko asystenta, pozostając oficerem nadetatowym 1 pułku łączności w Zegrzu. 31 marca 1924 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 1. lokatą w korpusie oficerów łączności. W 1926 został przeniesiony do 30 Pułku Piechoty na stanowisko dowódcy batalionu. Na tym stanowisku wziął udział w przewrocie majowym. W styczniu 1927 został przeniesiony do kadry oficerów łączności z równoczesnym przydziałem do Wyższej Szkoły Wojennej na stanowisko wykładowcy. W 1931 wyznaczony został na stanowisko komendanta Centrum Wyszkolenia Łączności w Zegrzu. W listopadzie następnego roku został zwolniony z zajmowanego stanowiska i przeniesiony do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I. Z dniem 28 lutego 1933 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „w dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr I”.

We wrześniu 1939 wziął czynny udział w obronie Warszawy. W czasie okupacji mieszkał w Ołtarzewie i prowadził razem z żoną gospodarstwo ogrodnicze. Wziął udział w pracach komisji pod przewodnictwem gen. bryg. Bronisława Prugar-Ketlinga, powołanej do obliczenia strat i kosztów poniesionych przez Wojsko Polskie w wojnie z Niemcami w latach 1939–1945, za co odznaczony został Złotym Krzyżem Zasługi.

Był encyklopedystą. Został wymieniony w gronie edytorów ośmiotomowej Encyklopedii wojskowej wydanej w latach 1931–1939 gdzie zredagował hasła związane z łącznością. Wchodził w skład komitetu redakcyjnego tej encyklopedii.

Miał syna Jana, prawnika i publicystę „Słowa Powszechnego” ps. „Bohdan Dydenko”. Jego wnukiem jest Alfred Dahlen, muzyk.

Ordery i odznaczeni

Przypisy

  1. ↑ Nekrologi warszawskie - Baza nekrologów.
  2. ↑ Wojskowe Biuro Historyczne [online], wbh.wp.mil.pl [dostęp 2021-09-26].
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Tu podano, że urodził się 17 marca 1884. Памяти героев Великой войны 1914–1918 : Список (по старшинству в чинах) генералам, штаб и обер-офицерам и военным чиновникам 115-го пехотного Вяземского генерала Несветаева полка. Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej Zarząd ds. utrwalenia pamięci poległych w obronie Ojczyzny. [dostęp 2021-09-28]. (ros.).
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 40.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 89.
  6. 1 2 Ś.p. Feliks Dahlen. „Warszawianka”. 295, s. 5, 1922-10-29. Warszawa.
  7. 1 2 3 4 Krzysztof Dąbrowski: Radioelektronicy polscy : Radiotechnicy i łącznościowcy wojskowi w latach 1914–1939 : Wacław Dahlen. Akademicki Klub Krótkofalowców SP2PUT Akademii Techniczno–Rolniczej w Bydgoszczy. [dostęp 2021-09-29].
  8. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 359, 979.
  9. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 255.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 63 z 27 września 1923, s. 587.
  11. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 957, 967, 1499.
  12. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 874, 884, 1362.
  13. ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 9.
  14. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924, s. 168.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 22 stycznia 1927, s. 11.
  16. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 611, 620.
  17. ↑ Lista oficerów dyplomowanych 1931 ↓, s. 32.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 6 z 23 marca 1932, s. 240.
  19. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 15 listopada 1932, s. 399.
  20. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 7 z 20 maja 1933, s. 121.
  21. ↑ Rocznik Oficerski Rezerw 1934 ↓, s. 353, 854.
  22. ↑ Maciej Górnisiewicz, Moszczenica, Polska, Kronika Talikowskich [online], kronikatalikowskich.com [dostęp 2018-02-23] (pol.).
  23. 1 2 M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 213 „za bardzo sumienną i gorliwą pracę, związaną z obliczeniem strat i kosztów poniesionych przez Wojsko Polskie w wojnie z Niemcami w roku 1939–1945” - został wymieniony wśród odznaczonych, jako pułkownik.
  24. ↑ Laskowski, t.I 1931 ↓.
  25. ↑ M.P. z 1926 r. nr 99, poz. 294 „za zasługi, położone na polu nauk wojskowych”.
  26. 1 2 3 Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 611.
  27. ↑ M.P. z 1929 r. nr 123, poz. 302 „za zasługi na polu organizacji i administracji wojska”.
  28. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 238.
  29. 1 2 3 4 Памяти героев Великой войны 1914–1918 : Поиск героев войны : Вацлав Цирил Феликсович Дален. Ministerstwo Obrony Federacji Rosyjskiej Zarząd ds. utrwalenia pamięci poległych w obronie Ojczyzny. [dostęp 2021-08-28]. (ros.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.