Wał kujawski, segment kujawski – jednostka geologiczna w środkowej Polsce, na Kujawach, rozciągająca się z północnego zachodu na południowy wschód, od rejonu Bydgoszczy do Włocławka.
Według autorów Regionalizacji tektonicznej Polski jednostka ta nazywa się segment kujawski.
Położenie geologiczne
Wał kujawski jest środkową częścią antyklinorium środkowopolskiego. Od południowego zachodu graniczy z synklinorium szczecińsko-łódzko-miechowskim, od północnego wschodu z synklinorium brzeżnym, od północnego zachodu łączy się z wałem pomorskim, a od południowego wschodu z wałem kutnowskim.
Budowa geologiczna
Wał kujawski jest znacznie węższy od sąsiednich segmentów antyklinorium środkowopolskiego. Pod osadami kenozoicznymi występują utwory dolnokredowe, a pod nimi jury i triasu. Osady permu, zwłaszcza cechsztynu, mają znaczną miąższość, w związku z czym silnie zaznacza się tektonika solna. Są to m.in. antyklina Szubina, antyklina Barcina, diapir Inowrocławia, diapir Góry i brachyantyklina Ciechocinka.
Położenie geograficzne
Geograficznie wał kujawski stanowi głębokie podłoże środkowej części Niżu Polskiego w rejonie Kujaw.
Nadkład
Nadkład wału tworzą osady paleogenu, neogenu i czwartorzędu.
Przypisy
- ↑ Andrzej Żelaźniewicz i in.: Regionalizacja tektoniczna Polski, Komitet Nauk Geologicznych PAN, Wrocław 2011, ISBN 978-83-63377-01-4
- 1 2 3 Ewa Stupnicka, Marzena Stempień-Sałek: Geologia regionalna Polski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, wyd. 4 zmienione, Warszawa 2016, ISBN 978-83-235-2022-1
- ↑ Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski, PWN, Warszawa 2002, ISBN 83-01-13897-1