Włok – ciągnione, czynne narzędzie sieciowe do połowu ryb.
- Włok morski – wielki wór (o dwóch klinowatych skrzydłach, które rozwierają się podczas ciągnięcia włoka w wodzie), zwężający się w matnię, gdzie gromadzą się wyłowione ryby. Wleczony jest za liny, przywiązane do końców skrzydeł przez kuter lub trawler w pobliżu dna morskiego na głębokości 200-400 m.
- Włok denny – włok wleczony po dnie.
- Włok pelagiczny – włok do połowu na pełnym morzu, na dużych głębokościach, zwykle ciągnięty przez dwa statki.
Norma branżowa BN-84/3743-24 definiuje następujący podział włoków:
- w zależności od charakteru pracy - włoki denne i pelagiczne;
- w zależności od liczby ścian we wlocie gardzieli - włoki dwuścienne, czterościenne i wielościenne.
Zobacz też
Przypisy
Linki zewnętrzne
- Specyfikacje worków włoka typu »BACOMA«, dodatek do Rozporządzenia Komisji (UE) nr 686/2010 z dnia 28 lipca 2010 r.. oirm.gdynia.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-19)].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.