Włodzimierz Grabowski
major piechoty
Pełne imię i nazwisko

Włodzimierz Julian Grabowski

Data i miejsce urodzenia

2 stycznia 1900
Przemyśl

Data i miejsce śmierci

5–6 kwietnia 1940
Twer

Przebieg służby
Lata służby

1916–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

1 pułk piechoty Legionów

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa

Odznaczenia

Włodzimierz Julian Grabowski (ur. 2 stycznia 1900 w Przemyślu, zm. 5–6 kwietnia 1940 w Kalininie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 2 stycznia 1900 w Przemyślu, w rodzinie Józefa i Anny z Deców. W 1916 roku wstąpił do Legionów Polskich, ukrywając prawdziwą datę urodzenia. W latach 1916–1939 służył nieprzerwanie w 1 pułku piechoty Legionów, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podporucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 158. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 53. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 na stanowisku dowódcy I batalionu. We wrześniu 1939 roku dowódca I batalionu 1 pułku piechoty Legionów.

Dostał się do sowieckiej niewoli i przebywał w obozie w Ostaszkowie. 4 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Kalinińskiego. 5 lub 6 kwietnia 1940 został zamordowany w Kalininie (obecnie Twer) i pogrzebany w Miednoje. Od 2 września 2000 spoczywa na Polskim Cmentarzu Wojennym w Miednoje.

Był żonaty, miał dwoje dzieci.

5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień podpułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007, w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

23 kwietnia 2010 roku przy II Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika przy ul. Ułańskiej 2 w Łowiczu posadzono Dąb Pamięci o imieniu „Włodzimierz” poświęcony Włodzimierzowi Grabowskiemu.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-01-04].
  2. 1 2 3 4 5 Убиты в Калинине 2019 ↓, s. 339.
  3. ↑ Księga Cmentarna Miednoje 2005 ↓, s. 236, tu urodzony w Drohobyczu.
  4. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 124.
  5. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 472.
  6. 1 2 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 31.
  7. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 548.
  8. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  9. ↑ Grabowski Włodzimierz. katyn-pamietam.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-01-05)]. katyn-pamietam.pl [dostęp 2012-04-03] oraz Uroczystość KATYŃ 1940 – 2010 – 23 kwietnia 2010 r. 2lolowicz.pl [dostęp 2012-04-03]
  10. ↑ Łukomski G., Polak B., Suchcitz A., Kawalerowie Virtuti Militari 1792–1945, Koszalin 1997, s. 415.
  11. ↑ M.P. z 1933 r. nr 102, poz. 123.
  12. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 11 listopada 1933, s. 282.
  13. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-01-04].
  14. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2024-01-04].
  15. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 97.
  16. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 19 marca 1937, s. 7.
  17. 1 2 Księga Cmentarna Miednoje 2005 ↓, s. 236.
  18. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 12 z 6 sierpnia 1929, s. 242.

Bibliografia

  • Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2023-10-30].
  • Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
  • Убиты в Калинине, захоронены в Медном. Лариса Еремина (red.). T. 1: Биограммы военнопленных А–Л. Moskwa: Общество «Мемориал», 2019. ISBN 978-5-6041921-4-6.
  • Zuzanna Gajowniczek, Bernadetta Gronek, Bernard Kayzer: Miednoje. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Grzegorz Jakubowski (red.). T. 1 A–Ł. Warszawa: Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 2005. ISBN 83-89474-06-9.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935–1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.
  • Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.