Władysław Rusin

Władysław Rusin
	; Władysław Rusin w mundurze strzeleckim przed 1932
	podpułkownik dyplomowany piechoty
Data i miejsce urodzenia	13 czerwca 1895 ; Lwów (Galicja)
Data i miejsce śmierci	30 marca 1949 ; Brazylia
	Przebieg służby
Lata służby	1914–1935
Siły zbrojne	Armia Austro-Węgier; Wojsko Polskie
Formacja	Legiony Polskie
Jednostki	Główna Komenda Związku Strzeleckiego
Stanowiska	komendant główny
Główne wojny i bitwy	I wojna światowa; wojna polsko-bolszewicka
	Odznaczenia
	;

Władysław Rusin (ur. 13 czerwca 1895 we Lwowie, zm. 30 marca 1949 w Brazylii) – podpułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, przewodniczący Obwodu Warszawa-Południe Obozu Zjednoczenia Narodowego w 1939 roku.

Życiorys

Władysław Rusin jako uczeń szkoły średniej wstąpił do Polskich Drużyn Strzeleckich (PDS). Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do Legionów Polskich. W lipcu 1917 roku jako podporucznik w 5 pułku piechoty wraz z innymi żołnierzami I Brygady Legionów odmówił złożenia przysięgi na wierność cesarzowi Niemiec.

W roku 1918 po odzyskaniu przez Polskę niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego. Następnie brał udział w obronie Lwowa, a także w walkach z Rosjanami na Litwie, Ukrainie i Łotwie.

Po zakończeniu walk o granice nowo tworzącej się Polski został mianowany na stanowisko dowódcy Batalionu Manewrowego w Rembertowie. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I batalionu 86 Pułku Piechoty w Mołodecznie. W 1924 był przydzielony do 19 Dywizji Piechoty w Wilnie na stanowisko II oficera sztabu. W 1926 został zastępcą komendanta miasta stołecznego Warszawy. W latach 1929–1931 pełnił funkcję zastępcy komendanta głównego Związku Strzeleckiego, a następnie w latach 1931–1934 funkcję komendanta głównego Związku Strzeleckiego. Z dniem 30 kwietnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku.

Skierowany do obozu odosobnienia w Cerizay. Zmarł w roku 1949 na emigracji w Brazylii.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4755 (1921)
Krzyż Niepodległości (13 kwietnia 1931)
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (10 listopada 1928)
Krzyż Walecznych (czterokrotnie)
Złoty Krzyż Zasługi (19 marca 1931)
Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Odznaka „Za wierną służbę”
Krzyż Obrony Lwowa
Order Krzyża Orła II klasy (Estonia, 1932)
Order Krzyża Orła III klasy (Estonia, 1931)
Krzyż Komandorski Orderu Wazów (Szwecja, 1933)
Krzyż Komandorski Orderu Trzech Gwiazd (Łotwa, zezwolenie w 1933)
Order Białej Róży Finlandii (Finlandia, zezwolenie w 1933)
Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)

Uwagi

↑ W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Władysław II Rusin”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko.

Przypisy

1 2 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 373, 406.
↑ [Inc.: Podajemy do wiadomości, że zgodnie z instrukcją Okręgu Stołecznego Obozu Zjednoczenia Narodowego został utworzony z dniem 1 kwietnia b.r. Obwód O.Z.N. Warszawa-Południe, obejmujący teren Starostwa Grodzkiego Warszawa-Południe...] : Warszawa, maj 1939 r.
↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 74, 324, 350.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 59.
↑ Mirosław Dymarski, Polskie obozy odosobnienia we Francji i w Wielkiej Brytanii w latach 1939–1942, [w:] Dzieje Najnowsze t. XXIX, 1997, 3, s. 116,
1 2 3 4 5 Władysław Rusin, kapitan WP – fotografia portretowa z profilu.. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2017-08-11].
↑ Dekret Wodza Naczelnego L. 3393 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 41, s. 1606)
↑ Odznaczenia Krzyżem i Medalem Niepodległości. „Słowo Polskie”, s. 8, Nr 104 z 17 kwietnia 1931.
↑ M.P. z 1931 r. nr 87, poz. 137 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej oraz bezpieczeństwa publicznego”.
↑ M.P. z 1931 r. nr 75, poz. 123 „za zasługi na polu wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego”.
↑ Na podstawie fotografii
↑ Eesti tänab 1919–2000, Tallinn: Eesti Vabariigi Riigikantselei, 2000, s. 152–155, ISBN 9985-60-778-3 [dostęp 2014-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-27] (est.).
↑ Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie orderów. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”, s. 380, Nr 8 z 11 listopada 1931. Ministerstwo Spraw Wojskowych.
↑ Sveriges statskalender / 1940. Bihang, s. 191
↑ Zarządzenia Prezesa Rady Ministrów. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie orderów. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 13, s. 292, 11 listopada 1933.
↑ Zarządzenia Prezesa Rady Ministrów. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie orderów. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 13, s. 291, 11 listopada 1933.
↑ Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 239.

Bibliografia

Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2020-03-31].
Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
Elżbieta Młynarska-Kondrat: Zespół Akt Związku Strzeleckiego 1919–1939. archiwumcaw.wp.mil.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
Krótka notka na stronie Polskiego Związku Strzelectwa Sportowego. pzss.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-08-09)].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[2] W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Władysław II Rusin”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko.

[CITEREFRocznik_Oficerski1923373,_406-1] 1 2 Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 373, 406.

[3] [Inc.: Podajemy do wiadomości, że zgodnie z instrukcją Okręgu Stołecznego Obozu Zjednoczenia Narodowego został utworzony z dniem 1 kwietnia b.r. Obwód O.Z.N. Warszawa-Południe, obejmujący teren Starostwa Grodzkiego Warszawa-Południe...] : Warszawa, maj 1939 r.

[CITEREFRocznik_Oficerski192474,_324,_350-4] Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 74, 324, 350.

[CITEREFDz._Pers._MSWojsk.Nr_8_z_1_czerwca_1935_roku,_s._59-5] Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 1 czerwca 1935 roku, s. 59.

[6] Mirosław Dymarski, Polskie obozy odosobnienia we Francji i w Wielkiej Brytanii w latach 1939–1942, [w:] Dzieje Najnowsze t. XXIX, 1997, 3, s. 116,

[nac-7] 1 2 3 4 5 Władysław Rusin, kapitan WP – fotografia portretowa z profilu.. audiovis.nac.gov.pl. [dostęp 2017-08-11].

[8] Dekret Wodza Naczelnego L. 3393 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1921 r. Nr 41, s. 1606)

[9] Odznaczenia Krzyżem i Medalem Niepodległości. „Słowo Polskie”, s. 8, Nr 104 z 17 kwietnia 1931.

[10] M.P. z 1931 r. nr 87, poz. 137 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

[11] M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 632 „za zasługi na polu pracy niepodległościowej oraz bezpieczeństwa publicznego”.

[12] M.P. z 1931 r. nr 75, poz. 123 „za zasługi na polu wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego”.

[13] Na podstawie fotografii

[et-14] Eesti tänab 1919–2000, Tallinn: Eesti Vabariigi Riigikantselei, 2000, s. 152–155, ISBN 9985-60-778-3 [dostęp 2014-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2011-08-27] (est.).

[15] Zarządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie orderów. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”, s. 380, Nr 8 z 11 listopada 1931. Ministerstwo Spraw Wojskowych.

[16] Sveriges statskalender / 1940. Bihang, s. 191

[17] Zarządzenia Prezesa Rady Ministrów. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie orderów. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 13, s. 292, 11 listopada 1933.

[18] Zarządzenia Prezesa Rady Ministrów. Zezwolenie na przyjęcie i noszenie orderów. „Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych”. Nr 13, s. 291, 11 listopada 1933.

[19] Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 239.