Władysław Neuman

Władysław Neuman w 1930
Data i miejsce urodzenia

8 października 1893
Łódź, Królestwo Polskie

Data i miejsce śmierci

31 stycznia 1945
Nowy Jork, Nowy Jork, USA

Zawód, zajęcie

dyplomata

Odznaczenia

Władysław Neuman (ur. 8 października 1893 w Łodzi, zm. 31 stycznia 1945 w Nowym Jorku) – polski dyplomata.

Życiorys

Od czasów studenckich związany z PPS. W czasie I wojny światowej sekretarz delegata Naczelnego Komitetu Narodowego w Rapperswilu, referent w Polskim Biurze Prasowym (1915-1917). Z okresu szwajcarskiego datowała się dobra znajomość Neumanna z Gabrielem Narutowiczem. Od stycznia 1918 w podległej Radzie Regencyjnej Misji Polskiej w Berlinie. Od 17 grudnia 1918 w Ministerstwie Spraw Zagranicznych RP jako sekretarz poselstwa w Szwajcarii, następnie od lipca 1919 sekretarz poselstwa w Sztokholmie, chargé d’affaires w Tallinnie (1920- listopad 1922). Zwolniony z MSZ podczas czystek politycznych Mariana Seydy w 1923, przywrócony przez Aleksandra Skrzyńskiego w 1924. 1 stycznia 1925 mianowany radcą legacyjnym i kierownikiem Biura Prasowego Poselstwa RP w Rydze. Przeniesiony 1 kwietnia 1927 do Ambasady RP w Paryżu, od sierpnia 1928 radca poselstwa, od kwietnia 1930 radca ambasady, kierował działem kultury i prasy. Był zdecydowanym piłsudczykiem, gdy jednak zaofiarował się jako mediator PPS wobec Piłsudskiego w sprawie Gabriela Czechowicza, popadł w czasową niełaskę.

Poseł w Oslo (1931-1942), uzyskał tam wybitną pozycję w korpusie dyplomatycznym, cieszył się osobistą przyjaźnią króla Haakona VII. W 1930 był autorem memoriału przeciw pacyfikacji wsi ukraińskich w Małopolsce Wschodniej, protestował przeciw umieszczaniu działaczy politycznych w utworzonym w 1934 obozie w Berezie Kartuskiej. Po utworzeniu Obozu Zjednoczenia Narodowego uważał za błąd niedopuszczenie do tego ugrupowania Żydów. Poseł w Meksyku (1942-1945). Od 6 sierpnia 1941 do 23 sierpnia 1941 pełnił funkcję Szefa Kancelarii Cywilnej Prezydenta RP Władysława Raczkiewicza. W Londynie należał wraz z Adamem Pragierem, Adamem i Lidią Ciołkoszami i Zygmuntem Nagórskim do grupy opozycyjnej wobec gen. Władysława Sikorskiego, w szczególności w związku ze sprawą zawarcia i postanowień układu Sikorski – Majski. W związku z tym odwołany w 1942 z funkcji posła przy emigracyjnym rządzie norweskim w Londynie i wysłany na placówkę do Meksyku, gdzie znane były jego publiczne starcia z ambasadorem sowieckim Konstantinem Umanskim.

Odznaczony Orderem Odrodzenia Polski i Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, estońskim Orderem Krzyża Wolności II klasy, norweskim Orderem św. Olafa I klasy, francuskim Orderem Legii Honorowej.

Żonaty, dwie pasierbice. Uchodził za wolnomularza.

Przypisy

  1. ↑ Neuman Władysław, [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej, Jacek Maria Majchrowski (red.) i inni, Warszawa: wyd. BGW, 1994, s. 106, ISBN 83-7066-569-1, OCLC 833968368.
  2. 1 2 Alina Szklarska-Lohmannowa: Neuman Władysław (1893–1945). [w:] Polski Słownik Biograficzny t. XXII/1977 [on-line]. ipsb.nina.gov. [dostęp 2016-07-09].
  3. ↑ Czy wiesz kto to jest?. Stanisław Łoza (red.). Wyd. II popr. Warszawa: Główna Księgarnia Wojskowa, 1938, s. 518.
  4. ↑ Piotr Łossowski: Dyplomacja Drugiej Rzeczpospolitej. Warszawa: Wyd. Sejmowe, 1992, s. 116.
  5. ↑ Tadeusz Wojciech Lange, Poseł nadzwyczajny. Rzecz o Władysławie Neumanie. staff.amu.edu.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)]. Rocznik Łódzki, T. 52, Łódź 2005, s. 229–236.

Bibliografia, linki

  • Neuman Władysław, [w:] Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej. Warszawa 1994, wyd. BGW, ISBN 83-7066-569-1, s. 106
  • Alina Szklarska-Lohmannowa, Neuman Władysław (1893-1945) w: Polski Słownik Biograficzny t. XXII/1977 wersja elektroniczna

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.