Władysław Nehring (ur. 23 października 1830 w Kłecku, zm. 20 stycznia 1909 we Wrocławiu) – polski językoznawca i historyk, badacz języka starosłowiańskiego, autor prac naukowych i popularnonaukowych z dziedziny historii Słowian i gramatyki języków słowiańskich.

Życiorys

Absolwent Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. W 1850 dzięki uzyskaniu stypendium od Towarzystwa Naukowej Pomocy dla Młodzieży Wielkiego Księstwa Poznańskiego podjął studia na Uniwersytecie Wrocławskim, gdzie w 1856 uzyskał tytuł doktora. Po zdaniu w tym samym roku egzaminu nauczycielskiego pracował jako nauczyciel gimnazjalny. Po uzyskaniu w 1867 tytułu profesora objął Katedrę Języków i Literatur Słowiańskich na Uniwersytecie Wrocławskim. Był wykładowcą literatur słowiańskich, gramatyki porównawczej oraz gramatyki języka starosłowiańskiego.

Szczególną uwagę poświęcał mitologii słowiańskiej i związanej z nią kulturze ludowej, był twórcą seminarium slawistycznego, popularnego wśród polskich studentów.

W latach 1893–1894 był rektorem Uniwersytetu Wrocławskiego. Był także członkiem Akademii Umiejętności w Krakowie, Akademii Nauk w Petersburgu i w Pradze, a także członkiem honorowym Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu. Był członkiem Towarzystwa Przemysłowego Polskiego w Poznaniu w 1860 roku.

Zmarł we Wrocławiu w 1909, został pochowany na Cmentarzu Osobowickim.

W 2003 w Instytucie Kultury Europejskiej w Gnieźnie Dawid Jung powołał Sekcję Literacko-Filozoficzną im. Władysława E. Nehringa, w Kłecku natomiast powstało Gimnazjum im. prof. Władysława Nehringa.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Tom 30 (2011) „Onomastica Slavogermanica” w całości poświęcony Władysławowi Nehringowi (dostęp do artykułów płatny)
• Wiktor Hahn: Władysław Nehring w ostatnich latach życia. „Sobótka” 1, 1946, 2
• Publikacje Władysława Nehringa w bibliotece Polona