Władysław Naprawa

Zdjęcie portretowe na grobie Władysława Naprawy na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie
major piechoty
Data i miejsce urodzenia

28 kwietnia 1898
Gliny

Data i miejsce śmierci

31 grudnia 1975
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

15 Pułk Piechoty

Stanowiska

dowódca batalionu

Główne wojny i bitwy

wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Władysław Naprawa (ur. 28 kwietnia 1898 w Glinach, zm. 31 grudnia 1975 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys

Urodził się 28 kwietnia 1898 we wsi Gliny (Wielkie lub Małe), w ówczesnym powiecie mieleckim Królestwa Galicji i Lodomerii.

Do 1939 pełnił służbę w 15 Pułku Piechoty „Wilków” w Dęblinie. Pod koniec wojny z bolszewikami dowodził na froncie 3. kompanią pułku. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2228. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 27 stycznia 1930 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 73. lokatą. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 49. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 na stanowisku dowódcy I batalionu macierzystego pułku.

W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji, został wyznaczony na stanowisko oficera sztabu dowódcy piechoty dywizyjnej 28 Dywizji Piechoty. Wziął udział w kampanii wrześniowej. Od 8 do 15 września 1939 pełnił obowiązki szefa sztabu 28 DP. Od 16 września dowodził I batalionem 15 pp. Po kapitulacji załogi Modlina w niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu II C Woldenberg.

Zmarł 31 grudnia 1975 w Warszawie. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach.

Był żonaty z Ewą (1903–1993).

Ordery i odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-20]..
  2. ↑ Spis oficerów 1921 ↓, s. 64, 784.
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 167, 440.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 158, 383.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 31, 235.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 72, 545.
  7. ↑ Lista starszeństwa 1933 ↓, s. 73.
  8. ↑ Lista starszeństwa 1935 ↓, s. 65.
  9. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 110.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 28 stycznia 1930, s. 26.
  11. ↑ Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 472.
  12. 1 2 3 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 31.
  13. ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 565.
  14. 1 2 Głowacki 1985 ↓, s. 159, 360.
  15. 1 2 Wróblewski 1975 ↓, s. 218.
  16. ↑ Bielski 1991 ↓, s. 195.
  17. ↑ Głowacki 1985 ↓, s. 279, 361.
  18. ↑ Bielski 1991 ↓, s. 400.
  19. ↑ Program „Straty osobowe i ofiary represji pod okupacją niemiecką”. Fundacja „Polsko-Niemieckie Pojednanie”. [dostęp 2022-04-20].
  20. ↑ Głowacki 1985 ↓, s. 360, wg autora zmarł w styczniu 1975.
  21. ↑ Rómmel 1958 ↓, s. 385.
  22. ↑ Wróblewski 1975 ↓, s. 390.
  23. 1 2 Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 72.
  24. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-20]..
  25. ↑ Kartoteka personalno-odznaczeniowa. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2022-04-20]..

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.