| porucznik | |
| Data i miejsce urodzenia |
26 lutego 1881 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
6 grudnia 1914 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1914 |
| Siły zbrojne | |
| Formacja | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca kompanii |
| Główne wojny i bitwy | |
| Odznaczenia | |
Władysław Ignacy Milko (ur. 26 lutego 1881 w Przemyślu, zm. 6 grudnia 1914 w bitwie pod Marcinkowicami) – porucznik Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys
Urodził się w rodzinie Michała, pracownika c. k. kolei państwowych i Heleny ze Stelińskich. Był bratem Aleksandra (ur. 1887), rotmistrza żandarmerii Wojska Polskiego i Konstancji po mężu Popławskiej.
15 czerwca 1899 w c. k. Gimnazjum nr 1 w Przemyślu zdał egzamin maturalny z odznaczeniem. W tym samym roku rozpoczął studia w c. k. Szkole Politechnicznej we Lwowie. W 1902 został relegowany za działalność socjalistyczną. Członek „Strzelca”. Redaktor pisma satyrycznego „Liberum Veto” i dziennikarz piszący dla gazet lwowskich, krakowskich i wiedeńskich. Wcielony w sierpniu 1914 do armii austriackiej z której zbiegł do Legionów Polskich. Awansowany do stopnia porucznika dowodził 1 kompanią w 1 batalionie 1 pułku piechoty Legionów.
Szczególnie odznaczył się 6 grudnia 1914 w bitwie pod Nowym Sączem, gdzie „osłaniał odwrót oddziałów polskich znad Dunajca, na odcinku Klęczan i Marcinkowic. Zginął podczas kontrataku, ugodzony odłamkiem pocisku, pochowany na miejscowym cmentarzu”. Za tę postawę został odznaczony Orderem Virtuti Militari. Pośmiertnie awansowany do stopnia kapitana. Jego grób znajduje się na cmentarzu wojennym nr 352 w Marcinkowicach.
Życie prywatne
Żonaty od 1911 z Blanką d'Abancourt. Mieli córkę Helenę (ur. 1912) po mężu Harasowską.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7134
- Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 19 grudnia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Przypisy
- 1 2 3 4 Polak (red.) 1993 ↓, s. 143.
- 1 2 Staroń 2008 ↓, s. 223.
- 1 2 Staroń 2008 ↓, s. 229.
- ↑ Staroń 2008 ↓, s. 224.
- ↑ Redakcja, Marcinkowice - mogiła legionistów [online] [dostęp 2020-03-28] (pol.).
- ↑ Polak (red.) 1993 ↓, s. 142.
- ↑ Śp. Władysław Milko, Kuryer Lwowski (Lemberger Courier), 1915-01-08, s 3 [online], anno.onb.ac.at [dostęp 2020-03-28] (pol.).
- ↑ Pomarański 1931 ↓, s. 104 poz. 170.
- ↑ M.P. z 1933 r. nr 292, poz. 318.
Bibliografia
- Mateusz Staroń. Władysław Ignacy Milko (1881–1914). „Rocznik Przemyski”. XLIV z. 1, 2008. Przemyśl: Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Przemyślu. ISSN 0137-4168.
- Bogusław Polak (red.): Kawalerowie Virtuti Militari 1792 – 1945. T. 2/2. Koszalin: Wydawnictwo Uczelniane Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Koszalinie, 1993. ISBN 83-900510-0-1.
- Stefan Pomarański: Zarys historii wojennej 1-go pułku piechoty Legionów. Warszawa: Zakłady Graficzne „Polska Zjednoczona”, 1931, seria: Zarys historii wojennej pułków polskich 1918–1920.