Władysław Mikuszewski
Data urodzenia

1904

Data śmierci

1940

Przyczyna śmierci

zbrodnia katyńska

Miejsce spoczynku

Polski Cmentarz Wojenny w Kijowie-Bykowni

Zawód, zajęcie

prawnik

Narodowość

polska

Tytuł naukowy

docent doktor habilitowany

Uczelnia

Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie

Wydział

Prawa

Władysław Mikuszewski (ur. 1904, zm. 1940 w Kijowie) – polski prawnik, specjalista prawa cywilnego, nauczyciel akademicki, sędzia, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Urodził się w marcu 1904 lub 8 kwietnia 1904 jako syn Jana i Emilii. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Podczas studiów był założycielem polskiej korporacji akademickiej Leopolia i prezesem w roku akademickim 1926/1927. Działał także w Organizacji Młodzieży Monarchistycznej.

Po studiach początkowo był starszym asystentem przy Katedrze Prawa Narodów, kierowanej przez Ludwika Ehrlicha. Później był starszym asystentem prof. Kamila Stefko w Zakładzie Prawa Procesowego Cywilnego na Wydziale Prawa UJK do 1939. Uzyskał tytuł doktora, a następnie docenta pod kierunkiem prof. K. Stefko. Zawodowo pracował jako sędzia Sądu Grodzkiego we Lwowie i Sądu Apelacyjnego we Lwowie. Pełniąc stanowisko sędziego grodzkiego we Lwowie 20 kwietnia 1939 uzyskał habilitację jako docent prawa procesowego cywilnego na Wydziale Prawa UJK.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 oraz kapitulacji Lwowa został działaczem konspiracyjnej działalności Związku Demokratycznego Docentów i Asystentów UJK od października 1939 (wraz z nim m.in. inni pracownicy naukowi Wydziału Prawa: Zenon Wachlowski – główny działacz, Kazimierz Grzybowski). Po przemianowaniu uczelni na Lwowski Państwowy Uniwersytet im. Iwana Franki decyzją władz sowieckich został zatrudniony na stanowisku laboranta w Katedrze Prawa Cywilnego (kierowanej przez prof. Kazimierza Przybyłowskiego) na Wydziale Prawa (podobnie jak inni polscy pracownicy naukowi w tym czasie, np. prof. Marian Zimmermann). Został aresztowany przez funkcjonariuszy NKWD w związku z antysowiecką działalnością konspiracyjną w marcu lub w kwietniu 1940 (dzień wcześniej aresztowano dr. Z. Wachlowskiego). Był osadzony we lwowskim więzieniu Brygidki. Na wiosnę 1940 został zamordowany przez NKWD. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994 (został wymieniony na liście wywózkowej 71/1-43 oznaczony numerem 1933). Został pochowany na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.

Na początku lat 80. członkowie rodziny Władysława Mikuszewskiego, przebywający w Anglii, nadal nie znali jego losu i poszukiwali informacji o tym, co stało się z nim po aresztowaniu w 1940. Zenon Wachlowski także został ofiarą zbrodni katyńskiej na obszarze obecnej Ukrainy.

Publikacje

  • Opinie doradcze Stałego Trybunału sprawiedliwości międzynarodowej (1933)
  • Interpretacja traktatów przez sądy polskie (1934)
  • Ograniczenie dopuszczalności dowodu ze świadków w prawie polskim (1938)
  • Dopuszczalność umów regulujących sposób prowadzenia dowodów w procesie (1939)

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 Komunikaty i apele. Apel w sprawie poszukiwań. „Biuletyn”. Nr 46, s. 93, Grudzień 1983. Koło Lwowian w Londynie.
  2. 1 2 3 4 5 Władysław Mikuszewski. katyn.korporant.pl. [dostęp 2019-10-28].
  3. ↑ K! Leopolia. archiwumkorporacyjne.pl. [dostęp 2015-01-16].
  4. 1 2 Adam Redzik. Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w latach 1939–1945. „Rocznik Lwowski”, 2004. Instytut Lwowski. ISSN 1230-0829.
  5. ↑ Sylwia Straszak-Chandocha: Kamil Ignacy Stefko. Rektor WSH i WSE w latach 1947–1951. W: Józef M. Soroka (red.): Poczet rektorów Wyższej Szkoły Handlowej, Wyższej Szkoły Ekonomicznej i Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu 1947–2007. Wrocław: Wydawnictwo Akademii Ekonomicznej im. Oskara Langego we Wrocławiu, 2007, s. 22. ISBN 978-83-7011-871-6.
  6. 1 2 3 Draus. UJK 2007 ↓, s. 98.
  7. ↑ Ruch służbowy. „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego Rzeczypospolitej Polskiej”. Nr 4, s. 234, 31 maja 1939.
  8. ↑ Jan Korytnicki: O kolaboracji polskich socjalistów po II wojnie światowej. 2009, s. 6-7.
  9. ↑ Kazimierz Żygulski: Sowiecka okupacja Lwowa. lwow.home.pl. [dostęp 2015-01-16].
  10. ↑ Draus. UJK 2007 ↓, s. 96, 98.
  11. ↑ Draus. UJK 2007 ↓, s. 84.
  12. ↑ Adam Redzik: Wydział Prawa Uniwersytetu Lwowskiego w okresie Drugiej Rzeczypospolitej i w czasie II wojny światowej – wybrane zagadnienia. T. X: Prace Komisji Historii Nauki PAU. Polska Akademia Umiejętności, 2010, s. 144.
  13. ↑ Ukraińska Lista Katyńska. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa, 1994. s. 62. [dostęp 2014-10-27].
  14. ↑ Draus. UJK 2007 ↓, s. 103.
  15. ↑ Opinie doradcze Stałego Trybunału sprawiedliwości międzynarodowej. worldcat.org. [dostęp 2019-10-28].
  16. ↑ Władysław Mikuszewski, Opinje doradcze Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynarodowej : praca niniejsza zostala przedstawiona Uniwersytetowi Jana Kazimierza celem uzyskania stopnia doktora praw i przyjęta przez referenta profesora Ludwika Ehrlicha i koreferenta profesora Kamila Stefkę [online], polona.pl [dostęp 2020-01-25].
  17. ↑ Interpretacja traktatów przez sądy polskie. worldcat.org. [dostęp 2019-10-28].
  18. ↑ Ograniczenia dopuszczalności dowodu ze świadków w prawie polskim. google.pl. [dostęp 2019-10-28].
  19. ↑ Dopuszczalność umów regulujących sposób prowadzenia dowodów w procesie. worldcat.org. [dostęp 2019-10-28].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.