Władysław Markiewicz
pułkownik lekarz
Pełne imię i nazwisko

Władysław Wincenty Markiewicz

Data i miejsce urodzenia

15 grudnia 1883
Łomża

Data i miejsce śmierci

1940
Charków

Przebieg służby
Lata służby

1917–1938
1939–1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

Dowództwo Korpusu Ochrony Pogranicza

Stanowiska

szef sanitarny

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Władysław Wincenty Markiewicz (ur. 15 grudnia 1883 w Łomży, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik lekarz Wojska Polskiego, doktor medycyny, chirurg.

Życiorys

Urodził się 15 grudnia 1883 w Łomży, ówczesnej stolicy guberni łomżyńskiej, w rodzinie Wiktora i Stanisławy z Michałowskich. W latach 1896–1898 uczęszczał do gimnazjum w Łomży, a w latach 1898–1904 do gimnazjum w Symferopolu. Absolwent Uniwersytetu Charkowskiego. W 1910 uzyskał dyplom lekarski. Pracował w szpitalu „Sawicz” w Wilnie.

14 lipca?/27 lipca 1914 został powołany do armii rosyjskiej i wyznaczony na stanowisko młodszego ordynatora 1 szpitala polowego 28 Dywizji Piechoty, w randze tytularnego radcy. 20 lutego 1915 został starszym lekarzem 28 Brygady Artylerii, 56 Brygady Parkowej Artylerii i taborów 28 Dywizji Piechoty. 25 stycznia 1918 w Charkowie został zwolniony z wojska, symulując chorobę.

12 maja 1919 jako ochotnik wstąpił do Armii Polskiej we Francji i został lekarzem II batalionu w 5 pułku strzelców polskich w randze kapitana. Od 23 maja tego roku był naczelnym lekarzem 1 pułku artylerii ciężkiej, który po scaleniu z Wojskiem Polskim został przemianowany na 13 pułk artylerii ciężkiej. 27 sierpnia 1919 został mianowany majorem. 30 października 1919 został zatwierdzony w stopniu majora, nadanym mu w byłej armii gen. Hallera. 6 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w Korpusie Lekarskim, w grupie oficerów byłej armii gen. Hallera. 11 lutego 1921 został szefem sanitarnym 13 Dywizji Piechoty. 20 maja 1921 został przeniesiony do Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu na stanowisku starszego lekarza szkoły, pozostając jednocześnie oficerem nadetatowym 8 batalionu sanitarnego w Toruniu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 22. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 9. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, grupa lekarzy. Od 1 października do 5 listopada 1928 pełnił służbę w sezonowym Szpitalu Wojskowym w Ciechocinku na stanowisku ordynatora. W listopadzie 1928 ogłoszono jego przeniesienie z Centrum Wyszkolenia Kawalerii do Szpitala Obszaru Warownego „Wilno” w Wilnie na stanowisko komendanta. 12 marca 1933 został awansowany do stopnia pułkownikia ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1933 i 1. lokatą w korpusie oficerów sanitarnych, w grupie lekarzy. 31 stycznia 1934 został przeniesiony z korpusu oficerów sanitarnych, grupa lekarzy do korpusu oficerów sanitarnych. 7 kwietnia 1934 został wyznaczony na stanowisko szefa sanitarnego Korpusu Ochrony Pogranicza. Swoje obowiązki wykonywał w Dowództwie KOP w Warszawie przy ulicy 6 Sierpnia 35. Z dniem 31 maja 1938 został przeniesiony w stan spoczynku. Mieszkał w Warszawie przy ulicy Mianowskiego 3 m. 2.

W czasie kampanii wrześniowej po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej. Do wiosny 1940 przebywał w obozie jenieckim w Starobielsku. Zamordowany przez NKWD wiosną 1940 w Charkowie, pochowany potajemnie w zbiorowej mogile w Piatichatkach. Obecnie spoczywa na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP, Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został pośmiertnie mianowany na stopień generała brygady. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty z Adalteską z Majewskich, dzieci nie miał.

Ordery i odznaczenia

Zobacz też

Uwagi

  1. ↑ Do 1934 w ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Władysław II Markiewicz”. 7 czerwca 1934 ogłoszono sprostowanie imienia i daty urodzenia płk. Władysława II Markiewicza z „Władysław II ur. 25 grudnia 1888” na „Władysław Wincenty ur. 15 grudnia 1883”. W „Księdze Cmentarnej ...” figuruje jako Władysław Markiewicz-Dowbór.

Przypisy

  1. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 189.
  2. 1 2 3 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 332.
  3. 1 2 3 4 5 Kolekcja ↓, s. 15.
  4. ↑ Kolekcja ↓, s. 7, 28, 47.
  5. ↑ Kolekcja ↓, s. 47.
  6. 1 2 Lista starszeństwa 1934 ↓, s. 5.
  7. ↑ Konopka 1936 ↓, s. 1163, 1309, tu rok 1909.
  8. ↑ Kolekcja ↓, s. 28.
  9. ↑ Kolekcja ↓, s. 15, 16, 20, 29.
  10. 1 2 Kolekcja ↓, s. 16, 20.
  11. ↑ Kolekcja ↓, s. 11, 15, 16, 20.
  12. ↑ Kolekcja ↓, s. 11, 16.
  13. ↑ Kolekcja ↓, s. 17.
  14. ↑ Dz. Rozk. Wojsk. Nr 96 z 9 grudnia 1919, poz. 3845, jako Markiewicz-Dowbor.
  15. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 31 z 18 sierpnia 1920, s. 752, jako Dowbor-Markiewicz.
  16. 1 2 3 4 Kolekcja ↓, s. 11.
  17. ↑ Kolekcja ↓, s. 11, 17.
  18. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 1168, 1199, 1521.
  19. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 710, 726.
  20. ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 312.
  21. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 32 z 2 kwietnia 1924, s. 168.
  22. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 5 listopada 1928, s. 358.
  23. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 31 stycznia 1934, s. 56.
  24. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 7 czerwca 1934, s. 180.
  25. ↑ M.P. z 2007 r. nr 85, poz. 885
  26. ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
  27. ↑ M.P. z 1937 r. nr 260, poz. 410.
  28. ↑ Kolekcja ↓, s. 1.
  29. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 40 z 23 listopada 1921, s. 1546.
  30. ↑ M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 101.
  31. 1 2 Kolekcja ↓, s. 8.
  32. ↑ Polski Czerwony Krzyż. Sprawozdanie za 1935. Warszawa: 1936, s. 12.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.