| pułkownik dyplomowany piechoty | |
| Data i miejsce urodzenia |
8 października 1888 |
|---|---|
| Data śmierci |
23 czerwca 1944 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1909–1910, 1914–1939 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
dowódca OPL i OPGaz. |
| Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa |
| Odznaczenia | |
Władysław Józef Kulma (ur. 8 października 1888 w Winiarach, zm. 23 czerwca 1944) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, doktor praw.
Życiorys
Urodził się 8 października 1888 w Winiarach, w ówczesnym powiecie wielickim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Piotra i Marii z Baronów. W 1908 ukończył naukę w c. k. Gimnazjum w Podgórzu zdanym egzaminem maturalnym. W tym samym roku wstąpił do Związku Walki Czynnej i rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W roku akademickim 1908/1909 uczył się równolegle w Szkole Handlowej w Krakowie. W trakcie studiów (od 1 października 1909 do 30 września 1910) odbył obowiązkową służbę wojskową w cesarskiej i królewskiej Armii, w charakterze jednorocznego ochotnika. Od 1911 studia łączył z pracą w Towarzystwie Ubezpieczeniowym we Lwowie, w charakterze urzędnika prywatnego oraz działalnością w Organizacji Walki Czynnej i Polowych Drużynach Sokolich we Lwowie.
W lipcu 1914 został zmobilizowany do c. i k. Armii. Walczył w szeregach c. i k. Pułku Piechoty Nr 56. 23 października tego roku został ranny pod Jedlnią. Był wówczas kadetem–aspirantem 15. kompanii pułku. Przez dziesięć miesięcy leczył się w szpitalu, a następnie służył w batalionie zapasowym macierzystego pułku w Kielcach. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 lipca 1915. Od marca do listopada 1918, jako oficer c. i k. Armii działał w Polskiej Organizacji Wojskowej w Kielcach.
1 listopada 1918 został adiutantem komendanta Ziemi Kieleckiej, a następnie został przydzielony do sztabu generała Wacława Iwaszkiewicza. W grudniu 1918 został przeniesiony do 12 pułku piechoty w Wadowicach, a 8 stycznia 1919 w szeregach I batalionu wysłany pod Lwów. W listopadzie 1919 objął dowództwo II batalionu 12 pp, na którego czele walczył z bolszewikami. Wyróżnił się 2 sierpnia 1920 w bitwie pod Brodami i Beresteczkiem za co później został odznaczony Orderem Virtuti Militari.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 284. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W lipcu tego roku został przeniesiony do 85 pułku piechoty w Nowej Wilejce na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od 29 września do 1 listopada 1922 pełnił obowiązki dowódcy tegoż pułku. W tym samym roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza Kursu Normalnego. Z dniem 1 października 1924, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera Sztabu Generalnego, został przydzielony do Szefostwa Administracji Armii. 3 maja 1926 prezydent RP nadał mu stopień podpułkownika ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 22. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W listopadzie 1927 został przeniesiony z Oddziału IV Sztabu Generalnego do 80 pułku piechoty w Słonimie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. Od 8 lutego do 4 maja 1928 pełnił obowiązki tego oddziału. 24 grudnia 1930 objął dowództwo 25 pułku piechoty w Piotrkowie. 21 grudnia 1932 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1933 stopień pułkownika w korpusie oficerów piechoty i 1. lokatą. Obowiązki dowódcy pułku łączył z funkcją prezesa Związku Strzeleckiego w Piotrkowie. W listopadzie 1935 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi. 18 marca 1937 został wyznaczony na stanowisko dowódcy obrony przeciwlotniczej Okręgu Korpusu Nr IV. Od maja 1939, po reorganizacji DOK IV, zajmował stanowisko dowódcy obrony przeciwlotniczej i obrony przciwgazowej OK IV.
Zmarł 23 czerwca 1944 i został pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera L, rząd płd, miejsce 56).
Był żonaty z Amalią z Kubiców (1901–1977), z którą miał córkę Olgę Janinę po mężu Sendor (1924–2013). Żona i córka zostały pochowane obok pułkownika Kulmy.
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 213 – 22 lutego 1921
- Krzyż Walecznych dwukrotnie
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Niepodległości – 19 czerwca 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
- Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
- Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
- Srebrny Medal Waleczności 1 klasy
- Krzyż Pamiątkowy Mobilizacji 1912–1913
Uwagi
- ↑ 26 stycznia 1934 ogłoszono sprostowanie daty urodzenia płk. dypl. dr. Władysława Józefa Kulmy z „5 października 1888” na „8 października 1888”.
- ↑ Władysław Kulma podał, że od ukończenia WSWoj. do listopada 1927 pełnił służbę w Biurze Ogólno-Administracyjnym MSWojsk., lecz wspomniane biuro zostało zorganizowane dopiero w 1926.
Przypisy
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 2 z 26 stycznia 1934, s. 23.
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 1.
- 1 2 Kolekcja ↓, s. 2, 4.
- ↑ Sprawozdanie 1908 ↓, s. 62, 63.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Kolekcja ↓, s. 4.
- 1 2 Ranglisten 1916 ↓, s. 379.
- 1 2 Ranglisten 1917 ↓, s. 499.
- 1 2 Sprawozdanie 1916 ↓, s. 11.
- ↑ Lista strat nr 142. k. u. k. Kriegsministerium, 1915-03-15, s. 5..
- ↑ Ranglisten 1916 ↓, s. 203.
- ↑ Ranglisten 1917 ↓, s. 208.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 3, 4.
- ↑ Kolekcja ↓, s. 6.
- ↑ Lista starszeństwa 1922 ↓, s. 32.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 22 z 22 lipca 1922, s. 544.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 103 z 2 października 1924, s. 568.
- ↑ Lista oficerów SG 1925 ↓, s. 9.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 3 maja 1926, s. 124.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 25 z 31 października 1927, s. 297.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931, s. 9.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 20, 555.
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 14 z 22 grudnia 1932, s. 467.
- 1 2 3 4 Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 8.
- 1 2 3 Kolekcja ↓, s. 3.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 137, 138.
- ↑ Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 516.
- ↑ Jarno 2001 ↓, s. 137, 139, 319.
- 1 2 3 Lokalizator grobów. Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. [dostęp 2023-03-02]..
- ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 9 z 5 marca 1921, s. 373.
- ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 20.
- ↑ M.P. z 1938 r. nr 140, poz. 245.
Bibliografia
- Kulma Władysław Józef. [w:] Kolekcja Orderu Wojennego Virtuti Militari, sygn. I.482.62-5214 [on-line]. Wojskowe Biuro Historyczne. [dostęp 2023-03-02].
- X. Sprawozdanie Dyrekcyi c. k. Gimnazyum w Podgórzu za rok szkolny 1908. Kraków: Nakładem Funduszu Naukowego, 1908.
- XVIII. Sprawozdanie Dyrekcyi C. K. Gimnazyum VI. w Krakowie (na Podgórzu) za rok szkolny 1916. Kraków: Nakładem Funduszu Naukowego, 1916.
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1916. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1916. (niem.).
- Ranglisten des kaiserlichen und königlichen Heeres 1917. Wiedeń: Nadworna i Państwowa Drukarnia, 1917. (niem.).
- Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych. [dostęp 2022-01-19].
- Lista starszeństwa oficerów zawodowych. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1922.
- Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
- Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
- Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
- Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
- Lista oficerów Sztabu Generalnego (stan z dnia 31 grudnia 1925 roku). Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1926.
- Witold Jarno: Okręg Korpusu Wojska Polskiego nr IV Łódź 1918-1939. Łódź: Wydawnictwo „Ibidem”, 2001. ISBN 83-88679-10-4.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Rocznik oficerski 1939. Stan na dzień 23 marca 1939. Kraków: Fundacja CDCN, 2006. ISBN 978-83-7188-899-1.