Władysław Bes

Władysław Bes (1934)
podporucznik piechoty
Data i miejsce urodzenia

3 lutego 1892
Maniów

Data śmierci

?

Przebieg służby
Lata służby

1934–1945

Siły zbrojne

Wojsko Polskie

Jednostki

6 Pułk Strzelców Podhalańskich

Stanowiska

dowódca plutonu
dowódca kompanii

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa (kampania wrześniowa)

Późniejsza praca

pracownik naukowy

Odznaczenia

Władysław Marian Bes (ur. 3 kwietnia 1914 w Maniowie, zm. ?) – podporucznik piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys

Władysław Bes urodził się 3 kwietnia 1914 w Maniowie. Był jednym z trojga dzieci Romana (ur. 1888, nauczyciel). Jego starszym bratem był Stanisław Bes (ur. 1912). 20 czerwca 1934 zdał egzamin dojrzałości w Państwowym Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku (w jego klasie byli m.in. Kazimierz Boczar, Stanisław Haduch, Andrzej Skubisz). Od 1934 do 1937 był słuchaczem Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowie Mazowieckiej. W Wojsku Polskim został awansowany do stopnia podporucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 października 1937 i lokatą 177 w korpusie oficerów piechoty. Otrzymał przydział do 6 pułku Strzelców Podhalańskich, obejmując stanowisko dowódcy plutonu. Od 1938 do 1939 był dowódcą plutonu 5 kompanii w II batalionie pułku, stacjonującym w Drohobyczu.

Po wybuchu II wojny światowej 1939 w okresie kampanii wrześniowej był dowódcą 4 kompanii II batalionu macierzystego 6 pspodh., biorącego udział w walkach w składzie 22 Dywizji Piechoty Górskiej w ramach Armii „Kraków”. Podczas walk na szlaku bojowym pułku uczestniczył w zmaganiach pod Broniną k. Buska, pod Baranowem, w okolicach Zamościa. Po kapitulacji dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w niemieckim obozie jenieckim Oflag II C Woldenberg (wraz z nim brat Stanisław). Bracia Besowie byli czynnymi aktywistami obozowej konspiracji. Obaj wraz z innymi jeńcami latem 1941 budowali podkop celem ucieczki z obozu oraz byli w grupie kilkudziesięciu jeńców, którzy w tajności zdobywali materiał drzewny.

U kresu wojny w lutym 1945 został oswobodzony z Woldenbergu wraz z innymi tam przetrzymywanymi. Po wojnie ukończył studia techniczne z tytułem inżyniera i został pracownikiem naukowym na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Publikacje

  • Możliwość wybierania pokładu podebranego (1956, współautor)
  • Prawdopodobieństwo uszkodzenia podebranego pokładu węgla (1956, współautor)

Odznaczenia

Przypisy

  1. 1 2 XLVIII. Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum im. Królowej Zofji w Sanoku za rok szkolny 1934/1935. Sanok: 1935, s. 12.
  2. ↑ Na świadectwie egzaminu dojrzałości z 1934 została podana tożsamość „Władysław Maria Bes” urodzony w „Maniowie”. W sprawozdaniu sanockiego gimnazjum z 1934 „Władysław Marian Bes” i wskazane miejsce urodzenia „Maniowa”.
  3. ↑ Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Poznaniu (1945) 1983-1990. Stanisław Bes. inwentarz.ipn.gov.pl. [dostęp 2016-03-04].
  4. ↑ Inspektorat szkolny w Sanoku. Tabele kwalifikacyjne nauczycieli 1913-1927. Sanok: 1927, s. 46 (113).
  5. ↑ Absolwenci. 1losanok.pl. [dostęp 2014-02-27].
  6. ↑ Lista oficerów Wojska Polskiego z lat 1914-1939. Wacław Brzozowski. officersdatabase.appspot.com. [dostęp 2015-02-27].
  7. ↑ Woldenberg. ltg.zg.pl. [dostęp 2015-02-27].
  8. ↑ Witold Stefan Wróblewski: Ucieczki. W: Oflag IIC Woldenberg. Wspomnienia jeńców. Warszawa: Książka i Wiedza, 1984, s. 153. ISBN 83-05-11162-8.
  9. ↑ Witold Stefan Wróblewski: Ucieczki. W: Oflag IIC Woldenberg. Wspomnienia jeńców. Warszawa: Książka i Wiedza, 1984, s. 155. ISBN 83-05-11162-8.
  10. ↑ Zofia Bandurka: Wykaz imienny zaproszonych i obecnych na Zjeździe – przygotowała mgr Zofia Bandurkówna. W: Dwa dni w mieście naszej młodości. Sprawozdanie ze zjazdu koleżeńskiego wychowanków Gimnazjum Męskiego w Sanoku w 70-lecie pierwszej matury w roku 1958. Warszawa: 1960, s. 116.
  11. 1 2 Publikacje. teberia.pl. [dostęp 2015-02-27].
  12. ↑ Witold Stefan Wróblewski: Ucieczki. W: Oflag IIC Woldenberg. Wspomnienia jeńców. Warszawa: Książka i Wiedza, 1984, s. 169-170. ISBN 83-05-11162-8.

Zobacz też

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.