Władysław Bereza
podpułkownik kawalerii
Data i miejsce urodzenia

30 maja 1893
Łomża

Data i miejsce śmierci

wiosna 1940
Charków

Przebieg służby
Lata służby

do 1940

Siły zbrojne

Wojsko Polskie na Wschodzie
Wojsko Polskie

Jednostki

I Korpus Polski w Rosji,
5 Pułk Ułanów,
4 Pułk Ułanów,
pułk KOP „Głębokie”,
szwadron Kawalerii KOP „Podświle”,
23 Pułk Ułanów Grodzieńskich
26 Pułk Ułanów Wielkopolskich
szwadron Kawalerii KOP „Podświle”,
2 Pułk Strzelców Konnych
Inspektor Południowej Grupy Szwadronów KOP

Stanowiska

kwatermistrz pułku
zastępca dowódcy pułku
inspektor grupy szwadronów

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa
wojna polsko-ukraińska
obrona Lwowa
II wojna światowa
kampania wrześniowa

Odznaczenia

Władysław Feliks Bereza h. Prawdzic (ur. 30 maja 1893 w Łomży, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – podpułkownik kawalerii Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys

Bronisław Bartyński urodził się 30 maja 1893 w Łomży jako syn Aleksandra i Felicji z domu Łuba. Legitymował się herbem szlacheckim Prawdzic. Podczas I wojny światowej był żołnierzem I Korpusu Polskiego w Rosji.

Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Brał udział w działaniach wojny polsko-ukraińskiej oraz wojny polsko-bolszewickiej szeregach 5 pułku ułanów. Został awansowany na stopień porucznika kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919, a następnie na stopień rotmistrza ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W 1923, 1924 był nadal oficerem 5 pułku ułanów, stacjonującego w Ostrołęce. W 1928 służył w 4 pułku ułanów w Wilnie. Jako oficer tej jednostki w 1930 został przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Został awansowany na stopień majora kawalerii ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 (w 1932 w stopniu majora był najwyższym stopniem oficerem kawalerii w formacjach KOP). Służył w pułku KOP „Głębokie. W czerwcu 1933 został przeniesiony z KOP do 23 pułku Ułanów Grodzieńskich w Postawach na stanowisko kwatermistrza. Później służył w 26 pułku Ułanów Wielkopolskich. W 1937 był w szwadronie kawalerii KOP „Podświle”. W 1937 został zastępcą dowódcy 2 pułku strzelców konnych w Hrubieszowie. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1939 i 7. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. Latem tego roku zastąpił ppłk. Zygmunta Marszewskiego na stanowisku inspektora Południowej Grupy Szwadronów KOP.

Po wybuchu II wojny światowej, kampanii wrześniowej i agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez Sowietów i przewieziony do obozu w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach. Od 17 czerwca 2000 pochowany na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.

Ordery i odznaczenia

Upamiętnienie

5 października 2007 Minister Obrony Narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie do stopnia pułkownika. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

W ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w 2009 w Lutowiskach został zasadzony Dąb Pamięci honorujący Władysława Berezę.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Biogramy ofiar zbrodni katyńskiej. Władysław Bereza. Muzeum Katyńskie. [dostęp 2018-02-04].
  2. ↑ Władysław Bereza. sejm-wielki.pl. [dostęp 2018-02-21].
  3. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 682.
  4. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 604.
  5. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 347.
  6. ↑ Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 609.
  7. ↑ Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 551.
  8. ↑ Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 293.
  9. ↑ Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 146, 910.
  10. ↑ Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 8 z 28 czerwca 1933 roku, s. 144.
  11. ↑ Wykazy imienne oficerów KOP ↓.
  12. ↑ Rybka i Stepan 2004 ↓, s. 471.
  13. ↑ M.P. z 1937 r. nr 64, poz. 96 „za zasługi w służbie wojskowej”.
  14. ↑ M.P. z 1933 r. nr 131, poz. 172 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.
  15. ↑ M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
  16. ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  17. ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. policja.pl. [dostęp 2017-10-01].
  18. ↑ Lutowiska. „Dęby pamięci” w hołdzie pomordowanym. rzeszow360.pl, 2009-09-26. [dostęp 2018-02-21].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.