Owad dorosły

Motyl o ciele krępej budowy i rozpiętości skrzydeł sięgającej od 40 do 48 mm. Głowa jest zaopatrzona w nieowłosione oczy złożone, krótkie głaszczki i uwstecznioną ssawkę, natomiast pozbawiona przyoczek. Czułki osiągają mniej więcej połowę długości przedniego skrzydła i wykazują dymorfizm płciowy w budowie, będąc ząbkowanymi u samicy, zaś piłkowanymi i obustronnie orzęsionymi u samca. Szeroki tułów porasta wełniste owłosienie. Skrzydło przedniej pary osiąga od 19 do 22 mm długości, a jego krawędź zewnętrzna jest załamana kątowo przy wierzchołku trzeciej odnogi żyłki medialnej, co odróżnia ten gatunek od osobnej węgielki Siewersa. Na tylnej krawędzi tegoż skrzydła leży dobrze rozwinięty ząb z włosowatych łusek. Tło skrzydła przedniego jest brunatnofioletowe do ciemnobrunatnego. Przepaski zębate są niewyraźne, rozjaśnione na białawożółto przy brzegu skrzydła i na przecięciach żyłek. Białawoszare rozjaśnienie obecne jest przy brzegu pola zewnętrznego. Wzdłuż krawędzi zewnętrznej skrzydła leżą ciemne plamy półksiężycowate. Barwa strzępiny jest popielatożółta z ciemnym nakrapianiem. Skrzydło tylne jest szarobrązowe z ciemniejszą nasadą, czarnobrunatną plamą w kącie tylnym i wąską, jasną przepaską przez środek.

Stadia rozwojowe

Jaja są półkuliste, o wysokości między 0,5 a 0,85 mm. Są w większości brudnobiałe z cienkim, przejrzysto-białym chorionem, z wiekiem ciemniejące. Nie są przykrywane łuskami z odwłoka samicy. Powierzchnia chorionu podzielona jest żeberkami na komórki. Większa część jaja ma żeberka wąskie, węższe niż powierzchnia mikropylowa. W komórkach większej części jaja znajdują się duże aeropyle, znacznie większe od szerokości żeberek. Gąsienica opuszcza jajo wygryzając owalny otwór w jego bocznej części.

Ubarwienie gąsienicy jest zielone z parą jasnych prążków biegnących po bokach ciała.