Wąsonos

Wąsonos
	Mystacina
	J.E. Gray, 1843
	; Przedstawiciel rodzaju – wąsanos mniejszy (M. tuberculata)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Podgromada	żyworodne
Infragromada	łożyskowce
Rząd	nietoperze
Podrząd	mroczkokształtne
Nadrodzina	Noctilionoidea
Rodzina	wąsonosowate
Rodzaj	wąsonos
	Typ nomenklatoryczny
	Mystacina tuberculata J.E. Gray, 1843
Synonimy
	Mystacops Lydekker, 1891;
	Mystacops Lydekker, 1891;
Gatunki
	3 gatunki (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście
	3 gatunki (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Wąsonos (Mystacina) – rodzaj ssaków z rodziny wąsonosowatych (Chiroptera).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące wyłącznie na Nowej Zelandii.

Morfologia

Długość ciała (bez ogona) 60–90 mm, długość ogona 7–15 mm, długość ucha 17,4–19,1 mm, długość tylnej stopy około 6 mm, długość przedramienia 36,9–47,5 mm, rozpiętość skrzydeł 280–310 mm; masa ciała 10–22 g.

Systematyka

Rodzaj zdefiniował w 1843 roku angielski zoolog John Edward Gray w rozdziale poświęconym faunie Nowej Zelandii z publikacji Ernsta Dieffenbacha o tytule Travels in New Zealand with contributions to the geography, geology, botany, and natural history of that country. Na gatunek typowy Gray wyznaczył (oryginalne oznaczenie) wąsonosa mniejszego (M. tuberculata).

Etymologia

Mystacina: gr. μυσταξ mustax, μυστακος mustakos ‘wąsy’; łac. przyrostek -ina ‘należące do, odnoszące się do’.
Mystacops: rodzaj Mystacina J.E. Gray, 1843; gr. ωψ ōps, ωπος ōpos ‘wygląd’.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące występujące współcześnie gatunki:

Mystacina tuberculata J.E. Gray, 1843 – wąsonos mniejszy
Mystacina robusta Dwyer, 1962 – wąsonos większy

oraz jeden wymarły mioceński gatunek z Nowej Zelandii:

Mystacina miocenalis Hand, D.E. Lee, T.H. Worthy, Archer, J.P. Worthy, Tennyson, Salisbury, Scofield, Mildenhall, Kennedy & Lindqvist, 2015

Uwagi

↑ Przez orzeczenie ICZN, Opinia 1994
↑ Nowa nazwa dla Mystacina J.E. Gray, 1843 ponieważ Lyddaker uważał, że nazwa ta jest młodszym homonimem Mystacinus Boie, 1822 (Aves).

Przypisy

1 2 J.E. Gray: Fauna of New Zeland. W: E. Dieffenbach: Travels in New Zealand with contributions to the geography, geology, botany, and natural history of that country. Cz. 2. London: J. Murray, 1843, s. 296, seria: Landmarks of science. (ang.).
1 2 Anonim. Opinion 1994 (Case 3095). Mystacina Gray, 1843, Chalinolobus Peters, 1866, M. Tuberculata Gray, 1843 and Vespertilio Tuberculatus J.R. Forster, 1844 (currently C. tuberculatus) (Mammalia, Chiroptera): usage of the generic and specific names conserved. „The Bulletin of zoological nomenclature”. 59 (1), s. 63–64, 2002. (ang.).
↑ R. Lydekker: The Order Undulata. W: W.H. Flower & R. Lydekker: An introduction to the study of mammals living and extinct. London: A. and C. Black, 1891, s. 671. (ang.).
1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 101. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 156. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
1 2 C. Toth: Family Mystacinidae (New Zealand Short-tailed Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 402–403. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).
↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Mystacina. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-28]. (ang.).
1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 491. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
1 2 T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 444, 1904. (ang.).
↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-01-08]. (ang.).
↑ S.J. Hand, D.E. Lee, T.H. Worthy, M. Archer, J.P. Worthy, A.J.D. Tennyson, S.W. Salisbury, R.P. Scofield, D.C. Mildenhall, E.M. Kennedy & J.K. Lindqvist. Miocene Fossils Reveal Ancient Roots for New Zealand’s Endemic Mystacina (Chiroptera) and Its Rainforest Habitat. „PLoS ONE”. 10 (6), s. e0128871, 2015. DOI: 10.1371/journal.pone.0128871. (ang.).

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[3] Przez orzeczenie ICZN, Opinia 1994

[4] Nowa nazwa dla Mystacina J.E. Gray, 1843 ponieważ Lyddaker uważał, że nazwa ta jest młodszym homonimem Mystacinus Boie, 1822 (Aves).

[Gray-1] 1 2 J.E. Gray: Fauna of New Zeland. W: E. Dieffenbach: Travels in New Zealand with contributions to the geography, geology, botany, and natural history of that country. Cz. 2. London: J. Murray, 1843, s. 296, seria: Landmarks of science. (ang.).

[ICZN-2] 1 2 Anonim. Opinion 1994 (Case 3095). Mystacina Gray, 1843, Chalinolobus Peters, 1866, M. Tuberculata Gray, 1843 and Vespertilio Tuberculatus J.R. Forster, 1844 (currently C. tuberculatus) (Mammalia, Chiroptera): usage of the generic and specific names conserved. „The Bulletin of zoological nomenclature”. 59 (1), s. 63–64, 2002. (ang.).

[Lydekker-5] R. Lydekker: The Order Undulata. W: W.H. Flower & R. Lydekker: An introduction to the study of mammals living and extinct. London: A. and C. Black, 1891, s. 671. (ang.).

[Cichocki&inni-6] 1 2 Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 101. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).

[Burgin&inni-7] 1 2 C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 156. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).

[Toth-8] 1 2 C. Toth: Family Mystacinidae (New Zealand Short-tailed Bats). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 9: Bats. Barcelona: Lynx Edicions, 2019, s. 402–403. ISBN 978-84-16728-19-0. (ang.).

[Wilson&Reeder-9] D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Mystacina. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2021-01-28]. (ang.).

[amw-10] 1 2 Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 491. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).

[Palmer-11] 1 2 T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 444, 1904. (ang.).

[mdd-12] N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-01-08]. (ang.).

[Hand&inni-13] S.J. Hand, D.E. Lee, T.H. Worthy, M. Archer, J.P. Worthy, A.J.D. Tennyson, S.W. Salisbury, R.P. Scofield, D.C. Mildenhall, E.M. Kennedy & J.K. Lindqvist. Miocene Fossils Reveal Ancient Roots for New Zealand’s Endemic Mystacina (Chiroptera) and Its Rainforest Habitat. „PLoS ONE”. 10 (6), s. e0128871, 2015. DOI: 10.1371/journal.pone.0128871. (ang.).