Vitalijus Gailius
Data urodzenia

31 lipca 1969

Zawód, zajęcie

prawnik, urzędnik policyjny i państwowy

Alma Mater

Litewska Akademia Policyjna, Uniwersytet Michała Römera

Stanowisko

poseł na Sejm Republiki Litewskiej

Partia

Ruch Liberalny Republiki Litewskiej

Vitalijus Gailius (ur. 31 lipca 1969 w rejonie radziwiliskim) – litewski prawnik, urzędnik policyjny i państwowy, w latach 2010–2012 dyrektor Służby ds. Badań Przestępstw Finansowych (FNTT), poseł na Sejm Republiki Litewskiej.

Życiorys

W 1994 ukończył Litewską Akademię Policyjną, a w 2006 został absolwentem prawa na Uniwersytecie Michała Römera.

W latach 90. był funkcjonariuszem policji w rejonie janiskim, następnie do 2007 pracował w policji kryminalnej w Poniewieżu, pełniąc m.in. funkcję zastępcy komisarza. Od 2007 do 2010 zajmował kierownicze stanowisko w Biurze Policji Kryminalnej Litwy (Lietuvos kriminalinės policijos biuras). W lipcu 2010 przeszedł do Służby ds. Badań Przestępstw Finansowych (Finansinių nusikaltimų tyrimo tarnyba) na stanowisko dyrektora, a w październiku 2011 otrzymał nominację generalską. W lutym 2012 minister spraw wewnętrznych Raimundas Palaitis ze Związku Liberałów i Centrum odwołał go wraz z zastępcą ze stanowiska w związku z prowadzonym postępowaniem dotyczącym rozpowszechniania poufnych informacji dotyczących upadłego banku Snoras. Decyzji tej nie poparł premier Andrius Kubilius, stała się ona podstawą kryzysu w koalicji rządowej zakończonego dymisją Raimundasa Palaitisa.

Vitalujus Gailius wkrótce po odwołaniu został zatrudniony w przedsiębiorstwie stoczniowym. Zdecydował się także na start w wyborach parlamentarnych w 2012 z ramienia Ruchu Liberalnego Republiki Litewskiej. W drugiej turze został wybrany do Sejmu w okręgu jednomandatowym Pokroje-Janiszki. W 2016 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję.

W 2019 został natomiast wybrany na urząd mera rejonu janiskiego (reelekcja w 2023).

Przypisy

  1. ↑ Litwa: koalicja przetrwała, szef MSW odwołany. kresy.pl, 20 marca 2012. [dostęp 2012-10-29].
  2. ↑ Raimundas Palaitis podał się do dymisji. delfi.lt, 21 marca 2012. [dostęp 2012-10-29].
  3. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2012. [dostęp 2012-10-27]. (lit.).
  4. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2016. [dostęp 2016-10-10]. (lit.).
  5. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2019. [dostęp 2019-03-04]. (lit.).
  6. ↑ Główna Komisja Wyborcza – Wybory 2023. [dostęp 2023-03-06]. (lit.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.