Violet Gordon-Woodhouse (ur. 23 kwietnia 1872 jako Violet Kate Eglinton Gwynne, zm. w styczniu 1948) – uznana brytyjska klawesynistka oraz klawikordzistka, mająca duży wpływ na przywrócenie popularności obu instrumentów muzycznych.

Rodzina

Violet Kate Eglinton Gwynne była siostrą Ruperta Gwynne'a, członka parlamentu dla Eastbourne od 1910 do 1924 roku, oraz Rolanda Gwynne'a, burmistrza miasta Eastbourne w latach 1929-1931, który był podejrzany o romans z domniemanym seryjnym mordercą, dr Johnem Bodkinem Adamsem. Jedną z jej bratanic była ceniona autorka książek kucharskich, Elizabeth David.

Twórczość

Początkowo Violet grała na fortepianie, jednak sławę zdobyła grając na klawesynie i klawikordzie, po tym jak w 1910 roku poznała Arnolda Dolmetscha, popularyzatora dawnych instrumentów. Pozostawała również w bliskich relacjach z wieloma wiodącymi artystami tamtych czasów, w tym, między innymi: Ethel Smyth, Siegfriedem Sassoon, Poldowskim (Lady Dean Paul) i George'em Bernardem Shaw.

Życie prywatne

Violet Gordon-Woodhouse swoimi prywatnymi wyborami życiowymi gorszyła znaczną część społeczeństwa. 31 lipca 1895 roku poślubiła Gordona Woodhouse za porozumieniem, iż będą spać w oddzielnych pokojach. Violet miewała kochanków i w 1899 roku, ku upokorzeniu Gordona, William "Bill" Barrington, 10. wicehrabia Barrington, wprowadził się do ich małżeńskiego domu. W 1903 roku dołączył do niego Max Labouchere, a niewiele później Dennis Tollemache. Pewnego razu bratanica Violet, Katherine Ayling, spytała Barringtona, co sądzi o zaistniałym układzie oraz czy 'ménage-à-cinq' kiedykolwiek się kłócili. Barrington odparł: „Tak, Dennis i Max raz – o mecz krykieta”. W kręgach społecznych ich otwarte małżeństwo było nazywane „cyrkiem Woodhouse”.

Późne lata

Z wiekiem Violet przyjmowała coraz bardziej radykalne poglądy. W latach 30. można było usłyszeć wygłaszane przez nią antysemickie tyrady oraz wyrazy uznania dla Adolfa Hitlera. Na krótko przed śmiercią w 1948 roku Violet poprosiła swojego szofera, C.F. Law, by pozostał na służbie Billa Barringtona, 10. wicehrabiego Barringtona, do czasu jego śmierci. Gordon i Bill Barrington pozostali w posiadłości Lypiatt Manor do śmierci Gordona w 1951 roku, w którym to Barrington kupił dom w East Grinstead w hrabstwie Sussex, gdzie mieszkał do śmierci w 1960 roku.

Odniesienia w kulturze

Sir Osbert Sitwell wspomina o niej często w swojej autobiografii. Radclyffe Hall, homoseksualna powieściopisarka, zadedykowała jej tom wierszy erotycznych. W 2005 roku odbyła się premiera opery Rogera Scrutona opartej na historii życia Violet Gordon-Woodhouse, zatytułowana „Violet”.

Przypisy

  1. ↑ Grove's Dictionary of Music and Musicians, 1954, Eric Blom ed.
  2. ↑ Oxford Dictionary of National Biography
  3. ↑ Cullen, Pamela V., "A Stranger in Blood: The Case Files on Dr John Bodkin Adams", London, Elliott & Thompson, 2006, ISBN 1-904027-19-9.
  4. ↑ Cooper, Artemis., Writing at the Kitchen Table: The authorised biography of Elizabeth David
  5. ↑ Ayling, Katharine, "My Father's Family", 1979
  6. ↑ Douglas-Home, Jessica, "Violet: The Life and Loves of Violet Gordon Woodhouse", 1997
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.