Vincent Kriechmayr
Data i miejsce urodzenia

1 października 1991
Gramastetten

Klub

TVN Wels

Debiut w PŚ

19.12 2010, Alta Badia (DNQ1 - gigant)

Pierwsze punkty w PŚ

7.12 2013, Beaver Creek
(16. miejsce - super G)

Pierwsze podium w PŚ

8.03 2015, Kvitfjell
(2. miejsce - super G)

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Mistrzostwa świata
złoto Cortina d’Ampezzo 2021 Zjazd
złoto Cortina d’Ampezzo 2021 Supergigant
srebro Åre 2019 Supergigant
brąz Åre 2019 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Crans-Montana 2011 Gigant
Puchar Świata (Supergigant)
Mała Kryształowa Kula
2020/2021
2. miejsce
2017/2018
2. miejsce
2018/2019
2. miejsce
2019/2020
2. miejsce
2023/2024
3. miejsce
2021/2022
3. miejsce
2022/2023
Puchar Świata (Zjazd)
2. miejsce
2022/2023
3. miejsce
2018/2019
Strona internetowa

Vincent Kriechmayr (ur. 1 października 1991 w Gramastetten) – austriacki narciarz alpejski, czterokrotny medalista mistrzostw świata, a także wicemistrz świata juniorów.

Kariera

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Vincent Kriechmayr pojawił się 2 grudnia 2006 roku w Kaunertal, gdzie w zawodach FIS Race w slalomie gigancie zajął 52. miejsce. W 2010 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Mont Blanc, gdzie jego najlepszym wynikiem było czwarte miejsce w gigancie. Walkę o brązowy medal przegrał tam z Norwegiem Espenem Lysdahlem o 0,04 sekundy. Podczas rozgrywanych rok później mistrzostw świata juniorów w Crans-Montana wywalczył srebrny medal w tej samej konkurencji. W zawodach tych rozdzielił na podium dwóch Francuzów Alexisa Pinturaulta oraz Mathieu Faivre'a.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 19 grudnia 2010 roku w Alta Badia, gdzie nie zakwalifikował się do drugiego przejazdu w gigancie. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył blisko trzy lata później, 7 grudnia 2013 roku w Beaver Creek, zajmując szesnaste miejsce w supergigancie. Pierwszy raz na podium zawodów tego cyklu stanął 8 marca 2015 roku w Kvitfjell, zajmując drugie miejsce w tej samej konkurencji. Rozdzielił wtedy na podium Norwega Kjetila Jansruda i Dustina Cooka z Kanady. W sezonach 2018/2019, 2019/2020, 2021/2022 i 2022/2023 zajmował piąte miejsce w klasyfikacji generalnej. Ponadto w sezonie 2020/2021 zdobył Małą Kryształową Kulę w klasyfikacji supergiganta, w sezonach 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020 i 2023/2024 był drugi, a w sezonach 2021/2022 i 2022/2023 zajmował trzecie miejsce. W sezonie 2022/2023 był drugi w klasyfikacji zjazdu, a w sezonie 2018/2019 był trzeci.

Pierwszy medal wśród seniorów zdobył w 2019 roku, zajmując na mistrzostwach świata w Åre drugie miejsce w supergigancie. Uległ tam tylko Włochowi Dominikowi Parisowi, ex aequo drugie miejsce zajmując z Francuzem Johanem Clareyem. Trzy dni później zajął trzecie miejsce w zjeździe, plasując się za Norwegami: Kjetilem Jansrudem i Akselem Lundem Svindalem. Na rozgrywanych dwa lata później mistrzostwach świata w Cortina d’Ampezzo zwyciężył zarówno w zjeździe jak i supergigancie.

W 2018 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Pjongczangu, zajmując między innymi siódme miejsce w zjeździe i szóste w supergigancie. Brał też udział w igrzyskach w Pekinie w 2022 roku, gdzie zajął tym razem piąte miejsce w supergigancie i ósme w zjeździe.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
DNF2 13 lutego 2018 Pjongczang Superkombinacja 2:06,52 – Marcel Hirscher
7. 15 lutego 2018 Pjongczang Zjazd 1:40,25 +0,94 Aksel Lund Svindal
6. 16 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:24,44 +0,69 Matthias Mayer
8. 7 lutego 2022 Pekin Zjazd 1:42,69 +0,76 Beat Feuz
5. 8 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:19,94 +0,76 Matthias Mayer

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwycięzca
5. 9 lutego 2017 Sankt Moritz Supergigant 1:25,38 +0,88 Erik Guay
19. 12 lutego 2017 Sankt Moritz Zjazd 1:38,91 +1,15 Beat Feuz
8. 13 lutego 2017 Sankt Moritz Superkombinacja 2:26,33 +0,75 Luca Aerni
2. 6 lutego 2019 Åre Supergigant 1:24,20 +0,09 Dominik Paris
3. 9 lutego 2019 Åre Zjazd 1:19,98 +0,33 Kjetil Jansrud
1. 11 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:19,41 - -
1. 14 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:37,79 - -
DNF2 15 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Superkombinacja 2:05,86 - Marco Schwarz
DNS2 7 lutego 2023 Courchevel/Méribel Kombinacja 1:53,31 - Alexis Pinturault
12. 9 lutego 2023 Courchevel/Méribel Supergigant 1:07,22 +0,87 James Crawford
11. 12 lutego 2023 Courchevel/Méribel Zjazd 1:47,05 +1,16 Marco Odermatt

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
4. 31 stycznia 2010 Region Mont Blanc Gigant 2:17,55 +1,00 Mathieu Faivre
16. 1 lutego 2010 Region Mont Blanc Supergigant 1:29,71 +1,77 Maxence Muzaton
14. 4 lutego 2010 Region Mont Blanc Zjazd 1:19,32 +0,83 Mattia Casse
2. 30 stycznia 2011 Crans-Montana Gigant 2:19,62 +0,63 Alexis Pinturault
33. 31 stycznia 2011 Crans-Montana Slalom 1:28,54 +8,81 Reto Schmidiger
8. 3 lutego 2011 Crans-Montana Zjazd 1:37,34 +1,40 Boštjan Kline
7. 3 lutego 2011 Crans-Montana Kombinacja  ?  ? Reto Schmidiger
5. 4 lutego 2011 Crans-Montana Supergigant 1:22,44 +1,23 Boštjan Kline

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Miejsca na podium w zawodach

  1. Kvitfjell – 8 marca 2015 (supergigant) – 2. miejsce
  2. Jeongseon – 7 lutego 2016 (supergigant) – 3. miejsce
  3. Kvitfjell – 13 marca 2016 (supergigant) – 2. miejsce
  4. Beaver Creek – 1 grudnia 2017 (supergigant) – 1. miejsce
  5. Ga-Pa – 27 stycznia 2018 (zjazd) – 2. miejsce
  6. Åre – 14 marca 2018 (zjazd) – 1. miejsce
  7. Åre – 15 marca 2018 (supergigant) – 1. miejsce
  8. Lake Louise – 25 listopada 2018 (supergigant) – 2. miejsce
  9. Wengen – 19 stycznia 2019 (zjazd) – 1. miejsce
  10. Soldeu – 14 marca 2019 (supergigant) – 3. miejsce
  11. Lake Louise – 1 grudnia 2019 (supergigant) – 3. miejsce
  12. Beaver Creek – 7 grudnia 2019 (zjazd) – 2. miejsce
  13. Val Gardena – 20 grudnia 2019 (supergigant) – 1. miejsce
  14. Kitzbühel – 25 stycznia 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  15. Hinterstoder – 29 lutego 2020 (supergigant) – 1. miejsce
  16. Bormio – 29 grudnia 2020 (supergigant) – 2. miejsce
  17. Bormio – 30 grudnia 2020 (zjazd) – 2. miejsce
  18. Kitzbühel – 25 stycznia 2021 (supergigant) – 1. miejsce
  19. Ga-Pa – 6 lutego 2021 (supergigant) – 1. miejsce
  20. Saalbach-Hinterglemm – 6 marca 2021 (zjazd) – 1. miejsce
  21. Saalbach-Hinterglemm – 7 marca 2021 (supergigant) – 3. miejsce
  22. Lake Louise – 27 listopada 2021 (zjazd) – 2. miejsce
  23. Val Gardena – 17 grudnia 2021 (supergigant) – 3. miejsce
  24. Bormio – 29 grudnia 2021 (supergigant) – 3. miejsce
  25. Wengen – 15 stycznia 2022 (zjazd) – 1. miejsce
  26. Courchevel – 16 marca 2022 (zjazd) – 1. miejsce
  27. Courchevel – 17 marca 2022 (supergigant) – 1. miejsce
  28. Val Gardena – 15 grudnia 2022 (zjazd) – 1. miejsce
  29. Bormio – 28 grudnia 2022 (zjazd) – 1. miejsce
  30. Bormio – 29 grudnia 2022 (supergigant) – 2. miejsce
  31. Kitzbühel – 20 stycznia 2023 (zjazd) – 1. miejsce
  32. Soldeu – 15 marca 2023 (zjazd) – 1. miejsce
  33. Val Gardena – 15 grudnia 2023 (supergigant) – 1. miejsce
  34. Kvitfjell – 17 lutego 2024 (zjazd) – 2. miejsce
  35. Kvitfjell – 18 lutego 2024 (supergigant) – 1. miejsce

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.