Urszula Magdalena Eckert (ur. 25 maja 1928 w Inowrocławiu, zm. 8 listopada 2019 w Warszawie) – polska surdopedagog, nauczycielka akademicka, działaczka na rzecz integracji społeczno-zawodowej osób z wadami słuchu, profesor na Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej oraz Uniwersytecie Warszawskim.

Życiorys

Była absolwentką Państwowego Instytutu Pedagogiki Specjalnej. Doktorat uzyskała w 1974 na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy Analiza przebiegu integracji społecznej młodzieży niedosłyszącej napisanej pod kierunkiem Janiny Doroszewskiej. W 1982 uzyskała na UW habilitację. Od początku pracy zawodowej jako wychowawca i nauczyciel w zakładach i szkołach specjalnych dla osób z wadami słuchu (1949) była zainteresowana problematyką rozwoju tych osób, ich kształcenia oraz integracji społeczno-zawodowej. Była nauczycielem akademickim w Akademii Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej. Kierowała tam Zakładem Surdopedagogiki, a także pełniła w latach 1986–1990 funkcję prorektora ds. badań naukowych i współpracy z zagranicą.

Córka Jana i Józefy. Pochowana została na cmentarzu parafialnym w Przygodzicach.

Zainteresowania naukowe

Do jej najważniejszych zainteresowań naukowych należały:

• zagadnienia wczesnego wykrywania wad słuchu,
• wczesne usprawnianie słuchu i kształcenie mowy ustnej jako narzędzia porozumiewania się,
• przygotowywanie nauczycieli do pracy z dziećmi i młodzieżą z wadami słuchu w różnych typach szkół.

Uważała, że nauczanie, a także rozwijanie mowy dziecka niesłyszącego winno odbywać się w toku zabawy, gdyż wtedy mają miejsce najkorzystniejsze warunki do kształtowania umiejętności językowych podopiecznego.

Odznaczenia

Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (1974) oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1983). Otrzymała Medal Marii Grzegorzewskiej (2013).

Przypisy