Urbanowe Turnie (słow. Dromedárov chrbát, Urbanove veže) – grupa pięciu wybitnych turni znajdujących się w bocznej grani Tatr Wysokich odchodzącej od Małego Gerlacha na południowy zachód, w słowackich Tatrach. Znajdują się pomiędzy Małym Gerlachem, oddzielone od niego Przełączką pod Małym Gerlachem, a Urbanową Czubą, oddzieloną Urbanową Szczerbiną. Urbanowe Turnie nie mają oddzielnych nazw, są oznaczane cyframi od I do V. Najwyższa z nich, niepomierzona podobnie jak reszta, to Urbanowa Turnia V.

Obiekty w grani Urbanowych Turni w kolejności od południa:

• Urbanowa Turnia I,
• Skrajna Urbanowa Ławka (Predná Urbanova lávka),
• Urbanowa Turnia II,
• Pośrednia Urbanowa Ławka (Prostredná Urbanova lávka),
• Urbanowa Turnia III,
• Zadnia Urbanowa Ławka (Zadná Urbanova lávka),
• Urbanowa Turnia IV,
• Urbanowa Przełęcz (Urbanovo sedlo),
• Urbanowa Turnia V.

Na żaden z obiektów nie prowadzą znakowane szlaki turystyczne, są dostępne jedynie dla taterników.

Urbanowe Turnie były od dawna znane myśliwym, którzy polowali w tych okolicach. Omijali oni wierzchołki, przechodzili jedynie granią. Pierwsi przewodnicy chadzali z klientami na Gerlach właśnie przez grań tychże turni.

Nazwa Urbanowych Turni, jak i innych okolicznych obiektów, została nadana na cześć Martina Spitzkopfa-Urbana. Był to spiski myśliwy, młynarz ze wsi Stara Leśna, a potem także przewodnik. W 1834 r. dokonał pierwszego wejścia na główny wierzchołek Gerlacha wraz z Johannem Stillem i towarzyszami.

Pierwszego wejścia turystycznego na wszystkie wierzchołki Urbanowych Turni dokonali Wincenty Birkenmajer, Jan Kazimierz Dorawski i Jan Alfred Szczepański 6 lipca 1930 r.

Bibliografia

• Witold Henryk Paryski: Tatry Wysokie. Przewodnik taternicki. Część XII. Wschodnia Batyżowiecka Przełęcz – Litworowa Przełęcz. Warszawa: Sport i Turystyka, 1965, s. 123–125.