Urban V
Urbanus Quintus
Guillaume de Grimoard
Papież
Biskup Rzymu

Simone dei Crocifissi, Urban V, ok. 1375 r., Pinacoteca Nazionale di Bologna
Kraj działania

Państwo Kościelne
Francja

Data i miejsce urodzenia

1310
Le Pont-de-Montvert

Data i miejsce śmierci

19 grudnia 1370
Awinion

Miejsce pochówku

opactwo św. Wiktora

Papież
Okres sprawowania

1362–1370

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Pontyfikat

28 września 1362

Błogosławiony
Urban V
Czczony przez

Kościół katolicki

Beatyfikacja

10 marca 1870
przez Piusa IX

Wspomnienie

19 grudnia

Sukcesja apostolska
Data konsekracji

6 listopada 1362

Konsekrator

Andouin Aubert

Urban V (łac. Urbanus V, właśc. Guillaume de Grimoard OSB; ur. w 1310 w Le Pont-de-Montvert, zm. 19 grudnia 1370 w Awinionie) – papież w okresie od 28 września 1362 do 19 grudnia 1370, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Życiorys

Dzieciństwo i młodość

Urodził się na zamku Grisac, w Le Pont-de-Montvert i pochodził z rodziny szlacheckiej. Był benedyktynem w klasztorze S. Victor w Marsylii (od 1361 był opatem). Studiował w Tuluzie i Montpellier i uzyskał w 1342 doktorat z prawa kanonicznego. W latach 1352, 1354, 1360, 1362 był legatem papieskim we Włoszech.

Wybór na papieża

Po śmierci Innocentego VI, Kolegium kardynałów zebrało się na konklawe i początkowo wybrało brata Klemensa VI, Huguesa Rogera, który jednak wyboru nie przyjął. Ponieważ kardynałowie nie mogli wyłonić żadnego kandydata, postanowili jednogłośnie wybrać, niebędącego kardynałem, Guillaume'a de Grimoarda. Święcenia biskupie i koronację przyjął w Awinionie.

Pontyfikat

Po wyborze na Stolicę Piotrową, nadal prowadził mnisze życie, poświęcając się modlitwie i studiom. Starał się zwalczać luksus, panujący na dworze papieskim; zmniejszył dziesięciny i potępił kumulowanie beneficjów. Papież od samego początku pontyfikatu dążył do unii z Kościołem bizantyńskim – nakłonił króla Cypru Piotra I, do zorganizowania krucjaty aleksandryjskiej. Wprawdzie udało się zdobyć Aleksandrię (w 1365), lecz nie udało się jej utrzymać, zatem wyprawa nie osiągnęła swojego celu. Ponadto w 1364 roku, papież musiał podpisać traktat pokojowy z władcą Mediolanu, Bernabo Viscontim i wypłacić mu ogromne odszkodowania.

Od początku swojej posługi, Urban pragnął przenieść się z powrotem do Rzymu. Za namowami m.in. Brygidy Szwedzkiej i wbrew francuskim kardynałom, 30 kwietnia 1367 roku opuścił Awinion i przybył do Rzymu 16 października. Budynki kościelne (w tym Pałac Laterański) nie nadawały się do zamieszkania, więc papież zatrzymał się na Watykanie. Natychmiast nakazał też remont rzymskich bazylik: św. Piotra na Watykanie i św. Jana na Lateranie. Wkrótce potem mianował ośmiu kardynałów, z czego sześciu było Francuzami. W 1368 do Rzymu przybył cesarz rzymsko-niemiecki Karol IV, a rok później cesarz bizantyński Jan V Paleolog. Celem wizyty tego drugiego, była pomoc w walce z Turkami – w zamian, Jan V był gotów wyrzec się wiary prawosławnej i przyłączyć się do łacinników. Do zjednoczenia jednak nie doszło, gdyż w negocjacjach nie brał udziału kler bizantyński.

Ostatnie lata i śmierć

Ze względu na trudności w Państwie Kościelnym i nacisk francuskich kardynałów, Urban zaczął poważnie rozważać powrót do Awinionu. Pomimo ostrzeżeń Brygidy Szwedzkiej i Katarzyny ze Sieny, papież opuścił Rzym we wrześniu 1370, a 27 września wjechał do Awinionu. W listopadzie tego samego roku ciężko zachorował i zmarł 19 grudnia. Został pochowany w Awinionie, lecz 5 czerwca 1372 roku, brat papieża, kardynał Angelic de Grimoard przeniósł grób do Marsylii.

Ikonografia

W ikonografii przedstawiany jest w szatach pontyfikalnych, jako zasiadający na tronie, w średnim wieku, zwykle bez zarostu na twarzy i z tiarą na głowie. Prawą dłoń unosi w geście błogosławieństwa, a w lewej podtrzymuje głowy świętych Piotra i Pawła (przedstawiane samodzielnie, lub jako umieszczone w relikwiarzu, czasem w formie kielicha). Jest do odwołanie do tradycji, według której Urban V odnalazł w trakcie prac remontowych w bazylice laterańskiej relikwie obu apostołów.

Ciekawostki

1 września 1364, już jako papież, wydał bullę powołującą do życia Akademię Krakowską.

Do kanonizacji papieża Urbana V próbował doprowadzić Waldemar IV, władca Danii. Obiecał do niej doprowadzić także papież Grzegorz XI już w 1375. Do kanonizacji papieża nie doszło jednak z powodu perturbacji w Europie w owym okresie.

Kult Urbana V zaaprobował papież Pius IX, beatyfikując go 10 maca 1870. Jego wspomnienie w Kościele katolickim obchodzone jest 19 grudnia.

Zobacz też

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 311-314. ISBN 83-06-02633-0.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 112. ISBN 83-7006-437-X.
  3. 1 2 Bl. Guillaume Grimoard, O.S.B.. catholic-hierarchy.org. [dostęp 2013-02-28]. (ang.).
  4. Engelbert Kirschbaum, Günter Bandmann, Wolfgang Braunfels, Lexikon der christlichen Ikonographie, OCLC 1284783185 [dostęp 2023-03-17].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.