| Siedziba | |
|---|---|
| Przewodniczący kongresu | |
| Sekretarz generalny |
José Luis Dicenta |
| Utworzenie |
1954 |
| Strona internetowa | |
Unia Łacińska – organizacja międzynarodowa zrzeszająca państwa, w których używane są języki romańskie. Zajmuje się ochroną, wsparciem i promocją wspólnego dziedzictwa świata postłacińskiego. Utworzono ją w 1954 roku w Madrycie, w Hiszpanii. Jako sprawna instytucja, Unia Łacińska działała od roku 1983 do 2012. Liczyła 35 członków na całym świecie.
Oficjalne nazwy unii to:
- po francusku: Union Latine
- po hiszpańsku: Unión Latina
- po katalońsku: Unió Llatina
- po portugalsku: União Latina
- po rumuńsku: Uniunea Latină
- po włosku: Unione Latina.
Członkowie
Lista członków Unii Łacińskiej według języka urzędowego:
- język francuski (français)
- język hiszpański (español, oficjalnie : kastylijski - castellano)
- Argentyna (obserwator)
- Boliwia
- Chile
- Dominikana
- Ekwador
- Filipiny (język hiszpański nie jest językiem urzędowym, Filipiny pozostają w Unii z uwagi na powiązania historyczne i kulturalne z Hiszpanią)
- Gwatemala
- Hiszpania
- Honduras
- Kolumbia
- Kostaryka
- Kuba
- Meksyk
- Nikaragua
- Panama
- Paragwaj
- Peru
- Urugwaj
- Wenezuela
- język kataloński (català)
- język portugalski (português)
- język rumuński (română)
- język włoski (italiano)
- San Marino
- Stolica Apostolska (obserwator)
- Włochy
- Zakon Maltański (obserwator)
- Istria w Chorwacji
- Szwajcaria (włoskojęzyczna część tego państwa)
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Disolución de la Secretaría general de la Unión Latina. Union Latine, 31 lipca 2012. [dostęp 2016-06-10]. (hiszp.).
- ↑ Zakon Joannitów uznawany jest za podmiot prawa międzynarodowego na równi z państwami i organizacjami międzynarodowymi. Jego dwie rzymskie nieruchomości i jedna na Malcie posiadają status eksterytorialny. Zakon jest stroną umów międzynarodowych, utrzymuje stosunki dyplomatyczne, bierze udział w konferencjach międzynarodowych i działa w różnych organizacjach jako obserwator. Stanowi suwerenne państwo i jest oficjalnie uznawany przez rządy 92 państw na świecie (w tym Polskę), przy których posiada on swoich ambasadorów.
Linki zewnętrzne
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.