Ulica Grunwaldzka w Prudniku – jedna z ulic Prudnika.

Nazwa

Nazwą ulicy było Kasernenstrasse (Koszarowa) do 1926, kiedy otrzymała nazwę Karla Hoefera. Po przejęciu Prudnika przez administrację polską po II wojnie światowej otrzymała nazwę Grunwaldzka.

Historia

Ulica została wytyczona w latach 20. XX wieku. Ulokowano przy niej wielorodzinne budynki. Była rozbudowywana do 1934.

Po II wojnie światowej większość mieszkań na ul. Grunwaldzkiej należało do żołnierzy zawodowych z miejscowego garnizonu. Przy skrzyżowaniu z ul. Kościuszki znajdowała się wówczas popularna wśród mieszkańców miasta piekarnia „Ciukaj” (od nazwiska właściciela). Na drugim końcu ulicy znajdował się sklep z prasą i artykułami przemysłowymi.

Do lat 80. XX wieku w hali sportowej przy ul. Grunwaldzkiej (obecnie przy ul. Włoskiej) rozgrywane były mecze koszykarskie Pogoni Prudnik. Następnie przenieśli się na halę przy ul. Łuczniczej. W 1989 rozważano jej adaptację na kościół filialny, jednak między władzami miasta, a kościołem nie doszło do porozumienia.

Charakterystyka

Ulica oddziela od siebie powstałe w czasach PRL-u osiedla Zacisze i Tysiąclecia.

Część budynków położonych przy niej nich ma charakter angielski, w postaci jednego budynku podzielonego na równe części z osobnymi wejściami od frontu, ogródkami i komórkami na zapleczu.

Przy ulicy znajduje się Cmentarz Komunalny i koszary, a także willowy dom, w którym obecnie znajduje się prywatne przedszkole.

Ulica posiada najwyższą numerację w mieście – do 106.

Przypisy