Tytus Zwoliński, ps. „Raf” (ur. 14 grudnia 1877 w Gródku, zm. 27 września 1952 w Rzeszowie) – polski działacz społeczny i polityczny, wiceprezydent Rzeszowa (1939; 1944–1945).

Życiorys

W młodości pracował na kolei jako maszynista, po przyjeździe do Rzeszowa zatrudniony w parowozowni. Był działaczem miejskiej Polskiej Partii Socjalistycznej oraz prezesem Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego w Rzeszowie (w latach 30.). Na krótko przed II wojną światową sprawował funkcję wiceprezydenta miasta.

W czasie okupacji niemieckiej ukrywał Żydów. W 1944 był członkiem Milicji Robotniczej PPS-WRN. W sierpniu 1944 ponownie wybrany na wiceprezydenta (był nim do marca 1945), zasiadał następnie w Zarządzie Miasta jako ławnik, a później w Miejskiej Radzie Narodowej. W 1944 wraz z Franciszkiem Ślusarczykiem organizował na terenie miasta Klub Demokratyczny i struktury Stronnictwa Demokratycznego. W 1948 wycofał się z działalności politycznej. Cztery lata później zmarł. Został pochowany na cmentarzu Pobitno (sektor XXVIII-3-8).

Ordery i odznaczenia

• Złoty Krzyż Zasługi (12 czerwca 1946)

Upamiętnienie

Tytus Zwoliński został patronem ulicy w Rzeszowie.

Przypisy

Bibliografia

• (red. Zdzisław Budzyński [et al.]), Encyklopedia Rzeszowa, Rzeszów 2004, s. 807 (biogram autorstwa Krzysztofa Szeli).

Linki zewnętrzne

• Krzysztof Kaczmarski: Pogrom, którego nie było, „Nasz Dziennik” z 27 czerwca 2008 (m.in. o rzeszowskim Stronnictwie Demokratycznym Zwolińskiego i Ślusarczyka).