Twierdzenie Bretschneidera – twierdzenie geometryczne pozwalające obliczyć pole powierzchni dowolnego czworokąta znając jedynie długości jego boków oraz miary jego kątów. Zostało ono udowodnione niezależnie w 1842 roku przez Carla Bretschneidera oraz przez F. Strehlkego.

Wypowiedź twierdzenia

Niech dany będzie dowolny czworokąt ABCD o bokach długości i oraz kątach (kolejno) i Oznaczmy połowę jego obwodu przez
Wtedy pole tego czworokąta wyraża się przez

Dowód twierdzenia

Na początek zauważmy, że w twierdzeniu nie jest istotne, którą parę przeciwległych kątów – i czy i – wybierzemy. Zachodzi bowiem

Oznaczmy pole czworokąta symbolem Wtedy

(1)

Zauważmy, że wzór ten działa zarówno, gdy czworokąt ABCD jest wypukły, jak i gdy jest wklęsły: przypuśćmy, że kąt ma miarę większą od kąta półpełnego. Wtedy wzór (1) przyjmuje postać

Ale pole trójkąta BDC to

co ostatecznie daje ponownie wzór (1).

Przemnażając wzór (1) przez 2 i podnosząc obustronnie do kwadratu, otrzymujemy

(2)

Z twierdzenia cosinusów zastosowanego do trójkątów ABD i BCD otrzymujemy

Łącząc powyższe równości otrzymujemy

Podnosząc równość do kwadratu i dzieląc przez 4, otrzymujemy:

(3)

Dodając stronami równania (2) i (3) oraz korzystając z tożsamości trygonometrycznych (jedynki trygonometrycznej, cosinusa sumy kątów oraz cosinusa podwojonego kąta), otrzymujemy kolejno:

Przemnażając obie strony przez 4 i przenosząc jeden ze składników sumy na drugą stronę, równość przyjmuje postać

Zapisując wyrażenie

jako

oraz korzystając z wzorów skróconego mnożenia, otrzymujemy

Wprowadzając połowę obwodu

otrzymujemy równość

z której, po podzieleniu przez 16 i obustronnym spierwiastkowaniu otrzymujemy wzór Bretschneidera.

Podobne twierdzenia

Twierdzenie Bretschneidera to uogólnienie wzoru Brahmagupty, będącego z kolei uogólnieniem wzoru Herona. Jeśli czworokąt dany jest wpisany w koło, to przeciwległe kąty sumują się do kąta półpełnego i wtedy

Przypisy

Bibliografia

  • Carl Bretschneider. Untersuchung der trigonometrischen Relationen des geradlinigen Viereckes. „C. A. Archiv der Math.”. 2, s. 225–261, 1842. 
  • J.L. Coolidge. A Historically Interesting Formula for the Area of a Quadrilateral.. „Amer. Math. Monthly”. 2, s. 345–347, 1939. 
  • Ernest William Hobson: A treatise on plane geometry. Wyd. IV. Cambridge University Press, 1918.
  • F. Strehlke. Zwei neue Sätze vom ebenen und shparischen Viereck und Umkehrung des Ptolemaischen Lehrsatzes. „Archiv der Math.”. 2, s. 33–326, 1842. 

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.