Twardzioszek ochrowy (Marasmius collinus (Scop.) Singer) – gatunek grzybów należący do rodziny twardzioszkowatych (Marasmiaceae).

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Marasmius, Marasmiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.

Po raz pierwszy opisał go Joannes Antonius Scopoli w 1772 r. nadając mu nazwę Agaricus scopolius. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu Rolf Singer w 1942 r.

Synonimy naukowe:

• Agaricus collinus Scop. 1772
• Collybia collina (Scop.) P. Kumm. 1871
• Gymnopus collinus (Scop.) Gray 1821

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.

Morfologia

Kapelusz

Średnica 2–5 cm, początkowo wypukły, potem prawie płaski z wyraźnym garbkiem. Powierzchnia gładka, jednolicie brudnobiała, jasnobrązowa lub cielista.

Blaszki

Prawie wolne, cienkie, dość gęste, tej samej barwy co kapelusz.

Trzon

Długość do 11 cm, cienki, prawie biały, z wełnistą grzybnią przy podstawie. Podczas próby skręcenia ulega złamaniu.

Miąższ

Cienki, białawy o nieprzyjemnym zapachu i podobnym smaku.

Wysyp zarodników

Biały.

Występowanie i siedlisko

W. Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski przytacza tylko 3 stanowiska z uwagą, że jego rozprzestrzenienie i stopień zagrożenia nie są znane.

Saprotrof. Siedlisko: otwarte przestrzenie, łąki, pastwiska, pobocza dróg, porośnięte zielenią. Owocniki od lata do jesieni.

Gatunki podobne

Jadalny twardzioszek przydrożny (Marasmius oreades) pod względem kształtu, rozmiaru, siedliska i pory tworzenia owocników jest podobny, ale jego kolor jest znacznie bardziej blady. Ma też grube i rzadsze blaszki, a trzon jest bardziej elastyczny (wytrzymuje skręcenie do 1,5 obrotu). Ma też przyjemny zapach. Twardzioszek białawoliliowy (Marasmius wynnei) nie rośnie w trawie, lecz pod bukami.

Przypisy