Herb Twardost i jego odmiany

Twardostpolski herb szlachecki, używany przez rodzinę Juszyńskich.

Opis herbu

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego:

W polu czerwonym serce w srebrno-czarną szachownicę.

Klejnot nieznany.

Labry czerwone, podbite srebrem.

Do XVIII wieku przedstawiano serce w godle w towarzystwie tak samo poszachowanej wstęgi. Tak podaje Gniazdo cnoty Paprockiego, Orbis poloni Okolskiego. Jeszcze w pierwszym XVIII-wiecznym herbarzu, autorstwa Antoniego Swacha, serce występuje ze wstęgą. Dopiero u Kaspra Niesieckiego wstęgi tej brak. Jest to o tyle dziwne, że Niesiecki powołuje się na autorów wcześniejszych, którzy wstęgę tę zawsze podawali. To zniekształcenie godła przez Niesieckiego było następnie powielane przez wszystkie herbarze aż do współczesności.

Najwcześniejsze wzmianki

Herb znany od XVI wieku, przedstawiono go w Gnieździe cnoty Paprockiego, zaś później w Orbis poloni Okolskiego. Józef Szymański pisze, że herb ten zaginął w XVI wieku. Faktycznie, Kasper Niesiecki nie zna żadnego współczesnego mu rodu, który używałby tego herbu.

Legenda herbowa

Wedle legendy przytaczanej przez Niesieckiego, herb ten miał być:

nadany rycerzowi Twardost nazwanemu, a to z tej racyi, że był nieużyty nieprzyjacielowi.

Etymologia

Nazwa herbu jest według Szymańskiego przezwiskowa.

Herbowni

Juszyński.

Michał Józef Juszyński – biskup sandomierski był herbu Twardost bądź herbu własnego Juszyński.

Bibliografia

  • Tadeusz Gajl: Herbarz polski od średniowiecza do XX wieku : ponad 4500 herbów szlacheckich 37 tysięcy nazwisk 55 tysięcy rodów. L&L, 2007. ISBN 978-83-60597-10-1.

Linki zewnętrzne

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. 1 2 3 Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 300. ISBN 83-7181-217-5.
  3. Antoni Swach: Herby polskie z Marcina Bielskiego, Jana Liwa Herbulta, W.O. Szymona Okolskiego Zakonu Kaznodziejskiego S.TB. z inszych autorów. Poznań: 1705, s. 94.
  4. 1 2 3 Kasper Niesiecki, Jan Nepomucen Bobrowicz: Herbarz polski Kaspra Niesieckiego S. J. T. 9. Lipsk: Breitkopf i Haertel, 1841, s. 135-136.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.