Turkowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie nowotomyskim, w gminie Kuślin.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego.

Pierwotnie nazwa wsi brzmiała Tarkowo (od tarniny). Była gniazdem rodziny Turkowskich. Pierwsza wzmianka o de TURKOWO pochodzi z 1411 roku. Dzisiejsza nazwa obowiązuje od 1841 roku. W XVI w. należała do Jastrzębskich, w XVIII w. - do Łukomskich i Sczanieckich, w XIX w. - do Bieczyńskich.

W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) Turkowo należało do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Turkowo należało do okręgu bukowskiego i stanowiło osobną majętność, której właścicielem była Bieczyńska. Według spisu urzędowego z 1837 roku wieś liczyła 281 mieszkańców i 35 dymów (domostw).

W 1869 r. wieś przeszła w ręce niemieckie, najpierw Hildebrandtów, a potem (do 1945 r.) Stichów. Od kwietnia 1941 do marca 1942 r. działał tu hitlerowski obóz pracy dla Polaków i Żydów, którzy pracowali przy budowie autostrady Berlin - Poznań. W 1983 r. znaleziono zbiorowy grób 18 zamęczonych tutaj więźniów. Po zespole dworskim zachował się park (10,15 ha), który jest obecnie w dużym stopniu zdewastowany. Przy głównym wjeździe do parku (od płd.) stoi figura MB Niepokalanej, ufundowana w 1830 r. przez Anastazję Sczaniecką i w 1948 r. ustawiona na nowym cokole. Od strony zach. przylega do parku zespół zabudowań folwarcznych z 2 poł. XIX w., rozplanowany wokół dużego podwórza. W lesie przy drodze do Sędzin znajduje się kaplica grobowa rodziny Stichów, zbudowana na pocz. XX w. Na uwagę zasługują rosnące przy niej 4 modrzewie.

Przypisy