Turbina 50 000
Встречный
Gatunek

produkcyjniak

Data premiery

7 listopada 1932

Kraj produkcji

ZSRR

Czas trwania

118 min

Reżyseria

Fridrich Ermler,
Siergiej Jutkiewicz

Scenariusz

Leo Arnsztam,
Leonid Lubaszewski,
Fridrich Ermler,
Siergiej Jutkiewicz,
Aleksandr Pantielejew,
Lidia Czukowska

Główne role

Władimir Gardin,
Andriej Abrikosow,
Tatjana Górecka

Muzyka

Dmitrij Szostakowicz

Zdjęcia

Aleksandr Gincburg,
Żozef Martow,
Władimir Rapoport

Wytwórnia

Rosfilm

Turbina 50 000 (ros. Встречный) – radziecki czarno-biały produkcyjniak z 1932 roku, wspólny film reżyserów Fridricha Ermlera i Siergieja Jutkiewicza zrealizowany na zamówienie KC Partii dla uczczenia 15. rocznicy Rewolucji Październikowej.

Fabuła

Kraj czeka na turbiny, które są niezbędne do uruchomienia nowych hydroelektrowni. Załoga leningradzkiej fabryki zobowiązała się zaprojektować i wykonać takie turbiny. Dają radę, chociaż nie wszyscy są naprawdę zaangażowani. Wśród inżynierów jest szkodnik, który przeszkadza, jednak zostaje zdemaskowany. Dzięki współpracy zakładowej organizacji partyjnej, robotników i uczciwych inżynierów turbiny zostaną wyprodukowane i Narodowy Plan Elektryfikacji będzie mógł zostać zrealizowany.

O filmie

Scenariusz jest dziełem sześciu osób, do których poza obydwoma reżyserami należeli: Leo Arnsztam, Lidia Czukowska, Leonid Lubaszewski, Aleksandr Pantielejew. Film wyprodukowała leningradzka wytwórnia Rosfilm, która dwa lata później (1934) przyjęła nazwę Lenfilm. Atutem jest przebojowa muzyka Szostakowicza, a jedna z filmowych piosenek ze słowami Borisa Korniłowa zyskała dużą popularność.

Obsada

  • Władimir Gardin – mistrz Siemion Babczenko, stary fachowiec
  • Andriej Abrikosow – inżynier Paweł Ilin, szef wydziału
  • Tatjana Górecka – Katia
  • Boris Tienin – Wasilij Wasiljewicz, sekretarz partii
  • Marija Blumental-Tamarina – żona Babczenki
  • Boris Posławski – inżynier Skworcow, szkodnik
  • Maria Potocka – matka Skworcowa
  • Jakow Gudkin – Jaszka Czutoczkin, robotnik
  • Zoja Fiodorowa – żona Czutoczkina
  • Piotr Alejnikow – Slepnicyn, robotnik
  • Nikołaj Czerkasow – milicjant
  • Nikołaj Kozłowski – inżynier Łazariew, szef biura konstrukcyjnego
  • Leonid Aleksiejew – dyrektor zakładu
  • Władimir Sładkowpiewcew – Morgulin
  • Nikołaj Miczurin – mistrz
  • Fiodor Sławski – mistrz
  • Stiepan Kryłow – robotnik

Przypisy

  1. ↑ Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 85.

Bibliografia

  • Jelena Bauman, Rostisław Jurieniew: Mała encyklopedia kina radzieckiego. Warszawa: Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1987. ISBN 83-221-0446-4.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.