Turak białoczuby
Tauraco leucolophus
(Heuglin, 1855)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

turakowe

Rodzina

turakowate

Podrodzina

turaki

Rodzaj

Tauraco

Gatunek

turak białoczuby

Synonimy
  • Corythaix leucolophus Heuglin, 1855
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

Turak białoczuby (Tauraco leucolophus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae) występujący w Afryce Środkowej. Nie wyróżnia się podgatunków. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt.

Zasięg występowania

Na zachodzie sięga wschodniej Nigerii i północnego Kamerunu, dalej na wschód występuje w południowej części Czadu i na większości obszaru Republiki Środkowoafrykańskiej, następnie obejmuje zasięgiem południowo-zachodnią i południową część Sudanu Południowego oraz graniczące z nim północno-wschodnie pogranicze Demokratycznej Republiki Konga. Najdalej na południe i wschód wysunięte obszary turak białoczuby zajmuje nad Jeziorem Wiktorii: w Ugandzie, którą zamieszkuje niemal w całości oraz w zachodnich regionach Kenii. Spotykany jest od 100 do 2200 m n.p.m.

Morfologia

Długość ciała: około 38 cm, masa ciała 140–230 g.

Podobnie jak u innych turaków w ubarwieniu przeważają barwy zielona i niebieska, z przewagą tej ostatniej. Zielona jest pierś, niebieskie są skrzydła, ogon i brzuch. Lotki jaskrawoczerwone, niemal niewidoczne w czasie spoczynku, w locie ukazują się w pełnej krasie. Głowa wraz z czubem w większej części biała, tylko czoło barwy granatowej. Wokół oka czerwona, naga skóra. Dziób dość duży, barwy żółtej.

Ekologia i zachowanie

Biotop

Lasy galeriowe i bardziej otwarte lasy lub suche zarośla na obrzeżach sawann.

Pożywienie

Głównie pokarm roślinny: owoce, a także liście, kwiaty i pąki, rzadziej drobne stawonogi.

Status

Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje turaka białoczubego za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny.

Przypisy

  1. ↑ Tauraco leucolophus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 3 White-crested Turaco (Tauraco leucolophus). IBC: The Internet Birds Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-13)]. (ang.).
  3. 1 2 3 Tauraco leucolophus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Musophaginae Lesson, 1828 - turaki (wersja: 2020-05-27). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-20].
  5. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-20]. (ang.).
  6. ↑ Mały słownik zoologiczny. Ptaki T.II. Przemysław Busse (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 304. ISBN 83-214-0043-4.
  7. 1 2 White-crested Turacos. Avian Web. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).
  8. ↑ White-crested turaco. [w:] Belfast Zoo [on-line]. [dostęp 2020-08-20]. (ang.).
  9. ↑ White-crested Turaco. Turacos.org. [dostęp 2012-02-17]. (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.