Trzciniak popielaty
Acrocephalus aequinoctialis
(Latham, 1790)
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

wróblowe

Podrząd

śpiewające

Rodzina

trzciniaki

Rodzaj

Acrocephalus

Gatunek

trzciniak popielaty

Synonimy
  • Sylvia aequinoctialis Latham, 1790
Podgatunki
  • A. a. aequinoctialis (Latham, 1790)
  • A. a. pistor Tristram, 1883
Kategoria zagrożenia (CKGZ)

Zasięg występowania

     występuje przez cały rok

     wymarł

Trzciniak popielaty (Acrocephalus aequinoctialis) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae). Endemit Kiribati. Zagrożony wyginięciem.

Systematyka

Wyróżniono dwa podgatunki A. aequinoctialis:

  • Acrocephalus aequinoctialis aequinoctialis – Kiritimati.
  • Acrocephalus aequinoctialis pistor – Teraina i Tabuaeran.

Występowanie

Gatunek ten występuje endemicznie na dwóch atolach należących do Republiki Kiribati: Kiritimati i Terainie. Do roku 1972 zamieszkiwał również Tabuaeran, lecz został tam doszczętnie wytępiony.

Morfologia

Długość ciała ok. 15 cm, masa ok. 19 g. Umaszczenie w przeważającej mierze szare, z białymi końcówkami piór. Brak widocznego dymorfizmu płciowego, osobniki juwenilne są nieco jaśniejsze od dorosłych. Podgatunek A. a. pistor jest większy od nominatywnego.

Ekologia i zachowanie

Biotop

Zasiedla otwarte przestrzenie porośnięte drzewem Heliotropium foertherianum (4–6 metrów wysokości) z domieszką gęstych zarośli i palm kokosowych.

Lęgi

Sezon lęgowy trwa od lutego do lipca. Samica składa od 2 do 4 jaj w gnieździe umieszczonym tuż pod koroną drzewa Heliotropium foertherianum.

Pożywienie

Trzciniak popielaty żywi się głównie owadami (muchami, ważkami) oraz niewielkimi jaszczurkami.

Zachowanie

Większość czasu spędza żerując na ziemi bądź w niskich partiach drzew i krzewów. Jest gatunkiem osiadłym.

Status zagrożenia

Ze względu na niewielką powierzchnię areału lęgowego (dwie wyspy mają łącznie 336 km²), trzciniak popielaty od 2009 roku uznawany jest przez IUCN za gatunek zagrożony (EN, Endangered). Badania sugerują, że jedna para zajmuje terytorium o wielkości od 1,8 do 2,3 ha. Biorąc pod uwagę fakt, że gatunek nie występuje na znaczących obszarach na obu wyspach oraz występuje rzadziej na obszarach z dużą ilością naturalnych wrogów, populację trzciniaka popielatego szacuje się na 2500–9999 dorosłych osobników.

Głównym zagrożeniem dla trzciniaków popielatych są introdukowane na wyspy szczury i koty oraz wypalanie terenów pod uprawę palm kokosowych powodujące degradację środowiska naturalnego.

Przypisy

  1. ↑ Acrocephalus aequinoctialis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 1 2 Kiritimati Reed-warbler (Acrocephalus aequinoctialis). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-18)]. (ang.).
  3. ↑ Acrocephalus aequinoctialis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. ↑ Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Acrocephalidae Salvin, 1882 (1838) - trzciniaki - Brush, reed and swamp warblers (wersja: 2020-01-11). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-11].
  5. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Bushtits, leaf warblers, reed warblers. IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-11]. (ang.).
  6. ↑ Trzciniak popielaty (Acrocephalus aequinoctialis). Avibase. [dostęp 2021-03-11]. (ang.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.