Tropicoperdix

	Tropicoperdix
	Blyth, 1859
	; Przedstawiciel rodzaju – kuropatwokur zielononogi (T. chloropus)
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Infragromada	ptaki neognatyczne
Rząd	grzebiące
Rodzina	kurowate
Podrodzina	bażanty
Plemię	Polyplectronini
Rodzaj	Tropicoperdix
	Typ nomenklatoryczny
	Tropicoperdix chloropus Blyth, 1859
Synonimy
	Tropidoperdix Giebel, 1877;
	Tropidoperdix Giebel, 1877;
Gatunki
	3 gatunki – zobacz opis w tekście
	3 gatunki – zobacz opis w tekście

Tropicoperdix – rodzaj ptaków z podrodziny bażantów (Phasianinae) w obrębie rodziny kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w południowo-wschodniej Azji.

Morfologia

Długość ciała 26–32 cm; masa ciała samic średnio 250 g, samców 280–300 g.

Systematyka

Etymologia

Tropicoperdix (Tropidoperdix): późnołac. tropicus „tropikalny”, od łac. tropicus „obracanie”, od gr. τροπικος tropikos „przesilenie”, od τροπη tropē „obrócenie”, od τρεπω trepō „zmienić”; łac. perdix, perdicis „kuropatwa”, od gr. περδιξ perdix, περδικος perdikos „kuropatwa”.

Podział systematyczny

Do rodzaju należą następujące gatunki:

Tropicoperdix chloropus Blyth, 1859 – kuropatwokur zielononogi
Tropicoperdix graydoni (Sharpe & C. Chubb, 1906) – kuropatwokur borneański
Tropicoperdix charltonii (Eyton, 1845) – kuropatwokur żółtonogi

Uwagi

↑ Niepoprawna późniejsza pisownia Tropicoperdix Blyth, 1877.

Przypisy

↑ E. Blyth. Meport of Curator, Zoological Department, for September, 1859. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 28 (4), s. 415, 1859. (ang.).
↑ C.G. Giebel: Thesaurus Ornithologiae: Repertorium der gesammten ornithologischen Literatur und Nomenclator sämmtlicher Gattungen und Arten der Vögel, nebst Synonymen und geographischer Verbreitung. Cz. 3. Leipzig: Brockhaus, 1877, s. 52. (niem.).
1 2 D.W.D.W. Winkler D.W.D.W., S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J. Lovette S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J., Pheasants, Grouse, and Allies (Phasianidae), version 1.0, [w:] Birds of the World, S.M.S.M. Billerman, B.K.B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020, DOI: 10.2173/bow.phasia1.01 [dostęp 2023-04-23] (ang.).
↑ Tropicoperdix, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-04-23] (ang.).
↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Polyplectronini Blyth, 1852 (wersja: 2023-03-15). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-04-23].

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.

[2] Niepoprawna późniejsza pisownia Tropicoperdix Blyth, 1877.

[bly-1] E. Blyth. Meport of Curator, Zoological Department, for September, 1859. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 28 (4), s. 415, 1859. (ang.).

[gie-3] C.G. Giebel: Thesaurus Ornithologiae: Repertorium der gesammten ornithologischen Literatur und Nomenclator sämmtlicher Gattungen und Arten der Vögel, nebst Synonymen und geographischer Verbreitung. Cz. 3. Leipzig: Brockhaus, 1877, s. 52. (niem.).

[botw-4] 1 2 D.W.D.W. Winkler D.W.D.W., S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J. Lovette S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J., Pheasants, Grouse, and Allies (Phasianidae), version 1.0, [w:] Birds of the World, S.M.S.M. Billerman, B.K.B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020, DOI: 10.2173/bow.phasia1.01 [dostęp 2023-04-23] (ang.).

[5] Tropicoperdix, [w:] The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca [dostęp 2023-04-23] (ang.).

[mie&kuz-6] Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Polyplectronini Blyth, 1852 (wersja: 2023-03-15). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2023-04-23].