Traktat z El Pardo – traktat podpisany 11 marca 1778 r. przez Marię I Franciszkę Pobożną i Karola III Hiszpańskiego. Porozumienie to dotyczyło podziału terenów spornych pozostałych po traktacie z Tordesillas między ówczesnymi potęgami kolonialnymi, Hiszpanią i Portugalią.

Postanowienia

Ameryka Południowa

Największy konflikt dotyczył terytoriów Misji wschodnich oraz obecnego Urugwaju i Paragwaju (tereny należące do Hiszpanii). Wybuchł on za sprawą Portugalczyków naruszających granice hiszpańskich kolonii. Nie został rozstrzygnięty przez wojny prowadzone w latach 1761- 1763 oraz 1776- 1777. Rozwiązaniem był traktat z El Pardo, na mocy którego Portugalia otrzymała ziemie w granicach współczesnej Brazylii, a Hiszpania zatrzymała terytoria sporne.

Afryka

Królowa Portugalii przekazała Hiszpanom wyspy Annabón i Fernão do Po (obocnie Bioko) oraz wybrzeże Gwinei leżące między rzekami Niger a Ogowe. Po tym wydarzeniu wyspa Fernão do Po zmieniła nazwę na Fernando Poo.

Przypisy

  1. ↑ Equatorial Guinea [online], www.worldstatesmen.org [dostęp 2017-11-20].
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.