| Tragopan satyra | |||
| (Linnaeus, 1758) | |||
samiec | |||
samica w zoo | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
tragopan czerwony | ||
| Synonimy | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ) | |||
Tragopan czerwony, tragopan satyr (Tragopan satyra) – gatunek dużego ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae). Jeden z pięciu gatunków tragopanów. Nie wyróżnia się podgatunków.
Występowanie
Himalaje – północne Indie, Nepal, Sikkim, Bhutan, skrajnie południowe Chiny i Arunachal Pradesh; na wysokościach 2450–4250 m n.p.m. Zimą schodzi w niższe partie gór.
W naturze jest dziki i ostrożny. Ptaki spotyka się pojedynczo albo parami, czasami w większych grupach rodzinnych. W lasach dębowych i rododendronowych, na stromych zboczach gór.
Opis
Osiąga 68–72 cm długości, samica jest mniejsza – 58 cm. Masa samców 1,6–2,1 kg, samice 1,0–1,2 kg. Wyraźny dymorfizm płciowy. Młode tragopany są bardziej podobne do samicy.
Pożywienie
Pokarm składa się przeważnie z zielonych części roślin, nasion. Nie gardzi też owadami i drobnymi kręgowcami.
Rozmnażanie
W drugim roku, gatunek monogamiczny. Gniazdo zazwyczaj na większej wysokości, na drzewie lub półce skalnej. Na gniazdo tragopany wykorzystują opuszczone gniazda większych ptaków. Znoszą około 3–6 jaj, czas wysiadywania: 28 dni. Młode pisklaki lęgną się już z dobrze wykształconymi lotkami. To im pomaga opuścić gniazdo zaraz po wylęgu.
Przypisy
- ↑ Tragopan satyra, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 Satyr Tragopan (Tragopan satyra). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-18)]. (ang.).
- ↑ Tragopan satyra, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Lophophorini Gray,GR, 1841 (wersja: 2020-07-21). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-31].
- ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Pheasants, partridges, francolins. IOC World Bird List (v10.2). [dostęp 2020-08-31]. (ang.).
Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i nagrania audiowizualne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).
- Tragopan czerwony (Tragopan satyr). Hodowla bażantów i ptaków egzotycznych – tragopan. [dostęp 2020-08-31].
- Satyr Tragopan Tragopan satyra. BirdLife International. [dostęp 2019-11-13]. (ang.).
- Satyr Tragopan (Tragopan satyra). gbwf.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-26)]. (ang.).