Tracey Emin
Imię i nazwisko

Tracey Karima Emin

Data i miejsce urodzenia

3 lipca 1963
Croydon

Alma Mater

Royal College of Art

Dziedzina sztuki

malarsztwo, rysunek, rzeźba, instalacja

Ważne dzieła
Odznaczenia
Strona internetowa

Tracey Karima Emin (ur. 3 lipca 1963 w Croydon, w Londynie) – brytyjska artystka zajmująca się malarstwem, rysunkiem, grafiką, rzeźbiarstwem, fotografią, instalacją, tekstami neonowymi i filmem. Jedna z najbardziej znanych przedstawicielek grupy Young British Artists z lat 90. XX wieku.

Życiorys

Dorastała w Margate, ze swoim bliźniaczym bratem Paulem. Jej matka jest Angielką, a ojciec – Turkiem cypryjskim. Absolwentka Royal College of Art w Londynie (1989). Wystawiała w wielu prestiżowych galeriach. W 2007 reprezentowała Wielką Brytanię na Biennale w Wenecji. Od 2011 jest profesorem rysunku w londyńskiej Royal Academy of Arts. W 2013 została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego (CBE). Mieszka w Londynie.

Twórczość

Sztuka artystki opiera się na jej własnych życiowych doświadczeniach. Miłość, seksualność czy tęsknota, to główne tematy. Ujawnia intymne szczegóły w swoich często prowokujących dziełach, np. w instalacji „Everyone I Have Ever Slept With 1963–1995”. Z kolei „My Bed” z 1998, to prawdziwe łóżko artystki, z wszystkimi użytymi rzeczami, w którym spędziła kilka dni, cierpiąc na depresję. Instalacja ta była pokazywana w Tate Gallery i nominowana do prestiżowej nagrody Turner Prize w 1999.

Emin była od wczesnych lat zainspirowana twórczością Egona Schiele’a i Edvarda Muncha. W 2018 wygrała konkurs na udekorowanie przestrzeni przy nowej siedzibie Muzeum Muncha w Bjørvika w Oslo. W 2021 stanęła tam siedmiometrowa rzeźba jej autorstwa – „The Mother”. Była też pierwszą artystką, która miała indywidualną wystawę w tym muzeum, co zbiegło się z jego oficjalnym otwarciem w październiku 2021.

Tracey Emin jest też autorką wielu publikacji.

Przypisy

  1. ↑ The Perfect Place to Grow. tate.org.uk. [dostęp 2022-02-22]. (ang.).
  2. ↑ Tracey Emin, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-02-20] (ang.).
  3. ↑ Sylwia Serafinowicz: Gramatyka miłości. dwutygodnik.com. [dostęp 2022-02-20].
  4. ↑ Tracey Emin. snl.no [dostęp 2022-02-20] (norw.)

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.