Tracewicze
Трацавічы
Państwo

 Białoruś

Obwód

 brzeski

Rejon

baranowicki

Sielsowiet

Korczowa

Populacja (2009)
 liczba ludności


69

Nr kierunkowy

+375 163

Tablice rejestracyjne

1

Położenie na mapie obwodu brzeskiego
Położenie na mapie Białorusi
53°21′24″N 26°07′55″E/53,356667 26,131944

Tracewicze (biał. Трацавічы, ros. Трацевичи) – wieś na Białorusi, w rejonie baranowickim obwodu brzeskiego, nad rzeką Serwecz, około 27 km na północ od Baranowicz.

Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego.

Historia

W pierwszej połowie XIX wieku i prawdopodobnie wcześniej ten drobny majątek należał do rodziny Rymszów herbu Gozdawa. W II połowie XIX wieku przeszedł na własność Franciszka Przygodzkiego, po którym odziedziczyła go jego córka Maria, a ostatnim właścicielem przed 1939 rokiem był jej syn, Witold Bronowski.

Przed rozbiorami Tracewicze leżały w województwie nowogródzkim Rzeczypospolitej. Po II rozbiorze Polski znalazły się na terenie ujezdu nowogródzkiego, należącego do guberni słonimskiej (1796), litewskiej (1797–1801), a później grodzieńskiej i mińskiej Imperium Rosyjskiego. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1921 roku Tracewicze wróciły do Polski, znalazły się w gminie Cyryn, w powiecie nowogródzkim województwa nowogródzkiego. Od 1945 roku wieś znajdowała się na terenie w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.

We wsi stał stary, drewniany młyn wodny z I połowy XX wieku. Został rozebrany na przełomie 2012 i 2013 roku.

W 2009 roku Tracewicze liczyły 69 mieszkańców.

Dawny dwór

Zapewne na początku XIX wieku Rymszowie wybudowali tu niewielki, klasycystyczny, parterowy dworek, na podmurówce i planie prostokąta, kryty wysokim, czterospadowym dachem gontowym z dwoma symetrycznie ustawionymi kominami. Od strony podjazdu był podwyższony portyk, którego dwie pary kolumn podtrzymywały trójkątny szczyt z prostokątnym okienkiem.

Obszar majątku wynosił około 400 ha. Między Tuhanowiczami a Tracewiczami istniała „górka Mickiewicza”, na której poeta lubił odpoczywać w czasie jego spacerów po okolicznych majątkach.

Dwór został zniszczony w czasie I wojny światowej, dziś pozostały resztki parku.

Majątek w Tracewiczach jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.

Przypisy

  1. Вялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 99.
  2. 1 2 3 4 Tracewicze, [w:] Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 2: Województwa brzesko-litewskie, nowogrodzkie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1993, s. 385, ISBN 83-04-03784-X, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
  3. Tracewicze, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XII: Szlurpkiszki – Warłynka, Warszawa 1892, s. 441.
  4. 1 2 Tracewicze, wieś na stronie Radzima.net. [dostęp 2016-01-24].
  5. 1 2 3 Трацевичи na stronie Globus Białorusi. [dostęp 2016-01-24]. (ros.).
  6. Tracewicze na stronie Radzima.org. [dostęp 2016-01-24].
  7. Liczby ludności miejscowości obwodu brzeskiego na podstawie spisu ludności – 14 października 2009. [dostęp 2016-01-24]. (ros.).
  8. Трацавічы Tracewicze Трацевичи. W: Леанід Міхайлавіч Несцярчук: Замкі, палацы, паркі Берасцейшчыны. Mińsk: БЕЛТА, 2002, s. 77. ISBN 985-6302-37-4. [dostęp 2016-01-24]. (biał.).
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.