Torsten Vingqvist

Daniel Vinquist (około 1911)
Data i miejsce urodzenia

22 czerwca 1874
Szwecja

Data i miejsce śmierci

9 października 1917
Warszawa

Narodowość

szwedzka

Odznaczenia

Torsten Daniel Vingqvist (ur. 22 czerwca 1874 w Szwecji, zm. 2 lutego 1916 w Warszawie) – szwedzki inżynier.

Życiorys

Torsten Daniel Vinquist urodził się 22 czerwca 1874 w Szwecji. Ukończył naukę w szkole średniej oraz w Instytucie Inżynierów w Sztokholmie. Uzyskał tytuł inżyniera. Podjął pracę na stanowisku kierownika technicznego w wydziale Powszechnego Towarzystwa Telefonów w Sztokholmie. W 1900 został mianowany kierownikiem budowy warszawskiej sieci telefonicznej w ramach Towarzystwa Akcyjnego Telefonów „Cedergren” i w tym roku przybył na ziemie polskie. Jednocześnie od kwietnia 1905 sprawował stanowisko dyrektora naczelnego TAT „Cedergren” w Warszawie. Do końca życia formalnie pełnił dwie funkcje dyrektorskie: eksploatacji i budowy. Pod jego kierownictwem warszawska stacja telefoniczna znacząca się rozwinęła. Przez swoją pracę był ogólnie ceniony oraz darzony sympatią. Należał do Stowarzyszenia Techników w Warszawie.

W listopadzie 1910 został mianowany konsulem szwedzkim w Warszawie, a w styczniu 1911 ogłoszono, że na mocy decyzji generał-gubernatora zezwolono mu pełnić obowiązki szwedzkiego nieetatowego konsula w Warszawie do czasu zatwierdzenia go na tym stanowisku przez Senat Rządzący. Stanowisko konsula piastował do końca życia.

Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Order Wazów. Władał językiem polskim i interesował się polskimi sprawami. Ożenił się z Polką i miał córki. Zamieszkiwał przy ul. Smolnej 36, a do końca życia zamieszkiwał w siedzibie Towarzystwa przy ul. Zielnej 37.

Zmarł nagle 2 lutego 1916 w swoim biurze w Warszawie w wieku 41 lat (według różnych wersji na anewryzm serca, wskutek apopleksji lub paraliżu). Po uroczystym pogrzebie pod przewodnictwem pastora Mieczysława Rügera został pochowany na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie tymczasowo w katakumbach kaplicy grobowej Halpertów 5 lutego 1916.

Uwagi

  1. ↑ Zapis nazwiska „Vingqvist” wydrukowano w kilku oficjalnych nekrologach oraz wspomnienaich pośmiertnych w 1911. W niektórych źródłach pojawiał się zapis nazwiska „Vinquist”.

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Ś. p. Torsten Vingqvist. „Kurier Warszawski”. Nr 34, s. 4, 3 lutego 1916.
  2. 1 2 3 4 5 Z żałobnej karty. „Gazeta Poranna 2 Grosze”. Nr 35, s. 2, 4 lutego 1916.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 8 Nekrologi. „Kurier Warszawski”. Nr 35, s. 4, 5, 4 lutego 1916.
  4. 1 2 3 4 Warszawa w powodzi jubileuszów. „Nowości Illustrowane”. Nr 49, s. 8, 9 grudnia 1911.
  5. ↑ Warszawa II Rzeczypospolitej. T. 2. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 96.
  6. ↑ Sieć telefoniczna w Warszawie. „Nowa Gazeta”. Nr 528, s. 3, 17 listopada 1911.
  7. 1 2 3 4 Torsten Vinquist. „Goniec Wieczorny”. Nr 60, s. 3, 3 lutego 1916. Torsten Vinquist. „Nowa Gazeta”. Nr 53, s. 3, 3 lutego 1916.
  8. ↑ Ze stow. techników. „Kurier Warszawski”. Nr 36, s. 2, 5 lutego 1916.
  9. ↑ Mianowanie. „Nowa Gazeta”. Nr 506, s. 3, 5 listopada 1911.
  10. ↑ Wiadomości urzędowe. Konsulat szwedzki. „Goniec Wieczorny”. Nr 508, s. 3, 5 listopada 1910.
  11. ↑ Wiadomości urzędowe. Konsulat szwedzki. „Goniec Wieczorny”. Nr 50, s. 3, 31 stycznia 1911.
  12. ↑ Adresy Warszawy na rok 1909.. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1910, s. 364.
  13. ↑ Ostatnia posługa. „Kurier Warszawski”. Nr 37, s. 7, 6 lutego 1916.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.