| Kraj budowy | |
|---|---|
| Użytkownicy | |
| Stocznia | |
| Wejście do służby |
1911-1912 |
| Wycofanie |
1935 |
| Zbudowane okręty |
3 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 249 ton |
| Długość |
56,4 metra |
| Szerokość |
5,83 m |
| Zanurzenie |
2,16 m |
| Napęd |
1 turbina parowa o mocy 5000 KM |
| Prędkość |
27,5 węzła |
| Załoga |
33 |
| Uzbrojenie | |
Torpedowce typu Tumleren – duńskie torpedowce z początku XX wieku i okresu międzywojennego. W latach 1910–1911 w stoczniach Schichau w Elblągu i Orlogsværftet w Kopenhadze zbudowano trzy okręty tego typu. Jednostki weszły w skład Kongelige Danske Marine w latach 1911-1912, a skreślono je z listy floty w 1935 roku.
Projekt i budowa
Po zbudowaniu na licencji Normanda w kopenhaskiej stoczni Orlogsværftet w 1907 roku torpedowca „Ormen”, dowództwo duńskiej marynarki zdecydowało o zamówieniu dwóch kolejnych typów torpedowców dla porównania w stoczniach niemieckich (Tumleren) i brytyjskich (Søridderen). Prototyp pierwszego z nich - „Tumleren” - zamówiono w niemieckiej stoczni Schichaua w Elblągu. Stocznia Schichaua później masowo budowała podobne okręty typu A dla niemieckiej Kaiserliche Marine podczas I wojny światowej. Były to pierwsze duńskie okręty o napędzie turbinowym.
Poza „Tumlerenem”, zbudowanym w Niemczech, dalsze dwa okręty tego typu powstały w stoczni Orlogsværftet w Kopenhadze. Stępki okrętów położono w 1910 roku, a zwodowane zostały w roku 1911.
| Okręt | Oznaczenie burtowe | Stocznia | Początek budowy | Wodowanie | Wejście do służby |
|---|---|---|---|---|---|
| „Tumleren” | 1919: 19, 1921: C1, 1929: N1 | Schichau | 1910 | 1911 | 1911 |
| „Vindhunden” | 1919: 18, 1921: C2, 1929: N2 | Orlogsværftet | 1912 | ||
| „Spækhuggeren” | 1919: 17, 1921: C3, 1929: N3 |
Dane taktyczno-techniczne
Okręty typu Tumleren były torpedowcami o długości całkowitej 56,4 metra, szerokości 5,83 metra i zanurzeniu 2,16 metra. Wyporność normalna wynosiła 249 ton, zaś pełna 271 ton. Siłownię okrętów stanowiła turbina parowa Schichau o mocy 5000 KM, napędzająca jedną śrubę, do której parę dostarczały dwa kotły typu Normand. Wśród duńskich torpedowców wyróżniały się jednokominową sylwetką. Prędkość maksymalna okrętów wynosiła 27,5 węzła. Okręty zabierały zapas 50 ton węgla.
Okręty wyposażone były w pięć pojedynczych wyrzutnie torped kalibru 450 mm: jedną stałą na dziobie i cztery na pokładzie (po dwie na każdej z burt). Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działa pokładowe kalibru 75 mm L/52 M07.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 33 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba
Torpedowce typu Tumleren weszły do służby w Kongelige Danske Marine w latach 1911-1912. Wszystkie jednostki zostały skreślone z listy floty w 1935 roku.
Uwagi
- ↑ Parkes 1934 ↓, s. 145 podaje, że liczebność załogi wynosiła 39 osób.
Przypisy
Bibliografia
- Robert Gardiner, Roger Chesneau: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1922–1946. London: Conway Maritime Press, 1980. ISBN 0-85177-146-7. (ang.).
- Robert Gardiner, Randal Gray: Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: TUMLEREN torpedo boats (1911-1912). Navypedia. [dostęp 2018-08-28]. (ang.).
- Oscar Parkes (red.): Jane’s Fighting Ships 1934. London: Sampson Low, Marston & Co., 1934. (ang.).