| Kraj budowy | |
|---|---|
| Użytkownicy | |
| Stocznia | |
| Wejście do służby |
1896 |
| Wycofanie |
1920–1945 |
| Zbudowane okręty |
3 |
| Okręty w służbie |
0 |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność |
normalna: 83 tony |
| Długość |
39,9 metra |
| Szerokość |
4,8 metra |
| Zanurzenie |
1,1–2,15 metra |
| Napęd |
1 maszyna parowa o mocy 1100 KM |
| Prędkość |
21 węzłów |
| Załoga |
23 |
| Uzbrojenie | |
Torpedowce typu Hval – norweskie torpedowce z końca XIX wieku. W 1896 roku w niemieckiej stoczni Schichau w Elblągu zbudowano trzy okręty tego typu. Jednostki weszły w skład norweskiej marynarki w 1896 roku. Okręty zostały wycofane ze służby w latach 1920–1931 roku. Podczas kampanii norweskiej w 1940 roku dwie jednostki zostały zdobyte przez Niemców, lecz tylko jedną z nich wcielono do Kriegsmarine. Oba okręty zwrócono Norwegii w maju 1945 roku i zostały złomowane dwa lata później.
Projekt i budowa
Torpedowce 1. klasy typu Hval zostały zaprojektowane w niemieckiej stoczni Schichau na bazie torpedowców typu S 66.
Wszystkie trzy okręty zbudowane zostały w stoczni Schichau w Elblągu. Nieznane są daty położenia ich stępek, a zwodowane zostały w 1896 roku.
| Okręt | Stocznia | Wodowanie | Wejście do służby | Los |
|---|---|---|---|---|
| „Hval” | Schichau | 1896 | 1896 | wycofany w 1931, w 1940 zdobyty przez Niemców, złomowany w 1947 |
| „Delfin” | wycofany w 1927, w 1940 zdobyty przez Niemców, złomowany w 1947 | |||
| „Hai” | wycofany w 1920 |
Dane taktyczno-techniczne
Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 39,9 metra, szerokości 4,8 metra i zanurzeniu od 1,1 metra na dziobie do 2,15 metra na rufie. Wyporność normalna wynosiła 83 tony, zaś pełna 102 tony. Jednostki napędzane były przez pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 1100 KM, do których parę dostarczały dwa kotły. Prędkość maksymalna napędzanych jedną śrubą okrętów wynosiła 21 węzłów. Jednostki zabierały zapas 17 ton węgla.
Na uzbrojenie artyleryjskie torpedowców składały się dwa pojedyncze działka kalibru 37 mm QF L/45 Hotchkiss. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kal. 450 mm.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 23 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba
Wszystkie trzy torpedowce typu Hval zostały wcielone w skład Królewskiej Marynarki Wojennej w 1896 roku. Najszybciej, bo już w 1920 roku skreślony z listy floty został „Hai”. W 1927 roku ten sam los spotkał „Delfina”, a w 1931 roku „Hvala”. W trakcie kampanii norweskiej w 9 kwietnia 1940 roku rozbrojone „Hval” i „Delfin” zostały zdobyte przez Niemców. „Delfin” został przyjęty w skład Kriegsmarine pod nazwą „Kürassier”, zaś „Hval” nigdy nie został wcielony do służby. Oba okręty zwrócono Norwegii w maju 1945 roku i zostały złomowane w roku 1947.
Uwagi
- ↑ Leyland 1900 ↓, s. 307 podaje, że okręty osiągały prędkość 24,5 węzła.
Przypisy
Bibliografia
- Conway’s All The World’s Fighting Ships 1860-1905. Robert Gardiner, Roger Chesneau, Eugene M. Kolesnik (red.). London: Conway Maritime Press, 1979. ISBN 978-0-85177-133-5. (ang.).
- Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. Robert Gardiner, Randal Gray (red.). London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
- Ivan Gogin: HVAL 1st class torpedo boats (1896). Navypedia. [dostęp 2021-12-14]. (ang.).
- Ivan Gogin: KÜRASSIER torpedo boats (1896 / 1940), TARANTEL torpedo boats (1900 - 1902 / 1940). Navypedia. [dostęp 2021-12-14]. (ang.).
- The Naval Annual, 1900. J. Leyland (red.). Portsmouth: J. Griffin and Co., 1900. (ang.).