Torpedowce typu Hamidiye

„Abdül Mecid” w 1903 roku
Kraj budowy

 Włochy

Użytkownicy

 Imperium Osmańskie,  Turecka Marynarka Wojenna

Stocznia

Ansaldo, Genua

Wejście do służby

1902

Wycofanie

1911–1929

Zbudowane okręty

2

Okręty w służbie

0

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

normalna: 145 ton

Długość

całkowita: 50,6 metra
między pionami: 47,8 metra

Szerokość

5,6 metra

Zanurzenie

1,2 metra

Napęd

2 maszyny parowe o łącznej mocy 2400 KM
3 kotły, 2 śruby

Prędkość

26 węzłów

Załoga

30

Uzbrojenie

1 działko kal. 37 mm
2 wt kal. 450 mm (2 x I)

Torpedowce typu Hamidiye – tureckie torpedowce z początku XX wieku. W latach 1901–1902 we włoskiej stoczni Ansaldo w Genui zbudowano dwa okręty tego typu. Jednostki weszły w skład marynarki Imperium Osmańskiego w 1902 roku. „Hamidiye” wziął udział w wojnie włosko-tureckiej, podczas której został zatopiony we wrześniu 1911 roku. „„Yunus”” (do 1908 roku „Abdül Mecid”) uczestniczył w I wojnie światowej, a po remoncie w latach 20. służył pod banderą Republiki Turcji do 1929 roku.

Projekt i budowa

Torpedowce typu Hamidiye zostały zamówione przez Turcję we Włoszech w marcu 1901 roku. Oba okręty zbudowane zostały w stoczni Ansaldo w Genui. Stępki jednostek położono w 1901 roku i w tym samym roku zostały zwodowane.

Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los
„Hamidiye” Ansaldo 1901 1901 1902 zatopiony 30 września 1911
„Abdül Mecid” (od 1908 roku „Yunus”) wycofany 1929

Dane taktyczno-techniczne

Okręty były torpedowcami z kadłubem wykonanym ze stali. Długość całkowita wynosiła 50,6 metra (47,8 metra między pionami) szerokość 5,6 metra i zanurzenie 1,2 metra. Wyporność normalna wynosiła 145 ton. Jednostki napędzane były przez dwie pionowe trzycylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania Ansaldo o łącznej mocy 2400 KM, do których parę dostarczały trzy kotły typu Yarrow, także wyprodukowane w macierzystej stoczni. Prędkość maksymalna napędzanych dwiema śrubami okrętów wynosiła 26 węzłów. Zapas węgla wynosił 50 ton.

Na uzbrojenie artyleryjskie jednostek składało się pojedyncze działko kalibru 37 mm QF L/20 Hotchkiss z zapasem 250 nabojów. Broń torpedową stanowiły dwie pojedyncze wyrzutnie kalibru 450 mm z łącznym zapasem czterech torped.

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 4 oficerów i 26 podoficerów i marynarzy.

Służba

„Hamidiye” i „Abdül Mecid” zostały wcielone w skład marynarki wojennej Imperium Osmańskiego w 1902 roku w Stambule. W maju 1908 roku nazwę „Abdüla Mecida” zmieniono na „Yunus”. Podczas wojny włosko-tureckiej „Hamidiye” został 30 września 1911 roku zatopiony przez niszczyciele „Artigliere” i „Corazziere”, a „Yunus” stacjonował w Izmirze (także podczas kolejnego konfliktu, I wojny bałkańskiej). W trakcie I wojny światowej „Yunus” początkowo zajmował się zwalczaniem okrętów podwodnych na Morzu Marmara, a w 1916 roku został przystosowany do wykonywania zadań trałowych. 1 marca 1918 roku w pobliżu portu Tekirdağ „Yunus” zderzył się z torpedowcem „Draç”, a w październiku okręt odstawiono do rezerwy. Od lutego 1919 roku do 1920 roku „Yunus” służył jako jednostka patrolowa do zwalczania przemytu. W latach 1923–1924 jednostka przeszła remont w Deniz Fabrikaları w Stambule i w 1926 roku podjęła czynną służbę jako okręt łącznikowy. „Yunus” został wycofany ze składu floty w 1929 roku i złomowany w 1935 roku.

Uwagi

  1. ↑ Zwane również typem Abdül Mecid.
  2. ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 392 podają, że parę dostarczały dwa kotły lokomotywowe.
  3. ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 392 podają, że prędkość maksymalna wynosiła 27 węzłów.
  4. ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 392 podają, że okręty były uzbrojone w dwa działka rewolwerowe Hotchkiss.
  5. ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 392 podają, że okręty miały wyrzutnie torped kalibru 356 mm.
  6. ↑ Gardiner i Gray 1985 ↓, s. 392 podają, że załoga pojedynczego okrętu liczyła 20 osób.

Przypisy

Bibliografia

  • Conway’s All the World’s Fighting Ships 1906–1921. Robert Gardiner, Randal Gray (red.). London: Conway Maritime Press, 1985. ISBN 0-85177-245-5. (ang.).
  • Ivan Gogin: HAMİDİYE torpedo boats (1902). Navypedia. [dostęp 2024-03-22]. (ang.).
  • Bernd Langensiepen, Ahmet Güleryüz: The Ottoman Steam Navy 1828–1923. Annapolis: Naval Institute Press, 1995. ISBN 1-55750-659-0.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.